ASANSÖR KORKUSU?

Canım 22 yaşındasın ya, daha yolun çok başındasın 🩷 Önce şunu bil, sende bir “anormallik” yok. Yaşadığın şeyin adı özgül fobi ve çok yaygın bir durum aslında 🚪🛗

Eskiden binebiliyor olup sonra bir olayla tetiklenmesi çok normal. Beynin o “kalma” anını travma gibi kaydetmiş. O yüzden şu an seni korumaya çalışıyor aslında ama aşırı tepki veriyor. Yani sorun sen değilsin, bedeninin alarm sistemi fazla hassas çalışıyor 🧠⚠️

Bunu yaşayan çok kişi var ve çoğu da terapiyle aşıyor. Özellikle bilişsel davranışçı terapi bu konuda çok etkili. Küçük adımlarla ilerleyen maruz bırakma egzersizleri yapılıyor. Mesela önce asansöre kapı kapanmadan kısa süre binmek, yanında güvendiğin biriyle denemek, nefes egzersizleri öğrenmek gibi. Zamanla beynin “Bak, korktuğum şey olmuyor” diye yeni kayıtlar tutmaya başlıyor 🌿

Arkadaşların asansöre biniyor diye kendini küçümseme lütfen. Onların bilmediği bir mücadele veriyorsun sen. Bu da seni zayıf değil tam tersine çok güçlü yapar 💪💜 İstersen onlara da açıkça “Asansör fobim var, üzerinde çalışıyorum” diyebilirsin. Anlayışlı olan zaten yanında kalır.

“Hayatımın yüzde 50’sini etkiliyor” demen çok değerli bir farkındalık. Bu ciddiye alınıp üzerine gidince çözülebilecek bir durum. Bir uzmandan destek alman bence şu an kendine verebileceğin en büyük hediye olur 🎁 Terapiye gitmek de asla utanılacak bir şey değil, tam aksine kendinle ilgilendiğinin göstergesi.

İletişime geçsinler demişsin ama ben burada sana elimden geldiğince eşlik edebilirim, DM’den yazmanı kabul edemem ama profilime girip sorularını görebilirsin 🌸 Unutma, kariyer yolculuğunda da günlük hayatında da en önemli şey kendi psikolojik iyi oluşun. Önce kendine şefkat göstermen gerekiyor. Kendini yargılama, yavaş yavaş adım at. Her adımın değeri var 🍀✨