Sizce ne yapmalıyım soru biraz uzun ama cevaplarsanız çok sevinirim?

Canım merhaba 🌿
Yazdıklarından hem çok sıkıldığın hem de kendini biraz köşeye sıkışmış hissettiğin o kadar belli ki… Yalnız değilsin, bu duyguyu öğrencilerimde çok görüyorum ❄️

Bak şimdi. İki yıllığı bitirmen zaten büyük emek. Kimse bunu küçümseyemez 👏 Ama dört yıllık iktisadı “mecburum” diye okuyorsan beynin doğal olarak blokaj koyuyor. Odaklanamaman çok normal. Ruhun istemiyor çünkü.

Önce kendine şu soruyu sor:
“Ben nasıl bir işte kendimi hayal edebiliyorum? Masa başı mı, insanlarla iç içe mi, sahada mı, sayılarla mı, sözel mi?” Bu sorunun cevabı aslında yolunu gösterecek. Kış gecelerinde şöyle sakin bir müzik açıp bu soruyu düşün, belki eline bir defter alıp yaz, çok işe yarar 🎧📝

Yeni bir bölüm için kesinlikle geç kalmadın. 22 ol da 32 ol da 42 ol da yön değiştiren onlarca öğrenci gördüm. Yaş hikâyesi büyük ölçüde bahane. Önemli olan şu: Yeni bir bölümü gerçekten isteyerek mi okuyacaksın? Eğer “evet bu benim” dediğin bir alan varsa tekrar hazırlanmak çok mantıklı olabilir. Sıfırdan başlamak göz korkutur ama insan sevdiği alanda okurken o yıllar su gibi akıp geçiyor ☃️

Peki ya diyelim ki yeni bölüm kazanamadın. Önlisans KPSS de mantıksız değil. Ama buradaki kritik soru şu: Devlet memurluğu sana uygun mu? Düzenli hayat, belli saatler, masa başı, belli kurallar… Bunlar seni boğar mı yoksa “oh be stabil hayat” mı dedirtir? Bunu düşünmeden girersen kazansan bile mutsuz olabilirsin.

Şunu da söyleyeyim, şu an iktisat okuyorsun diye illa bankacı ya da ekonomist olmak zorunda değilsin. Bu bölüm seni sadece belirli düşünme alışkanlıklarıyla donatır. Sonrasında bambaşka alanlara kayan çok öğrencim oldu. Ama sen bu bölümü her derste nefret ederek okuyorsan o da büyük bir yük. Buna da kulak tıkama.

Bence bu kış kendine küçük bir yol haritası çıkar:
Bir, hangi alanlar beni gerçekten heyecanlandırıyor diye araştır.
İki, mümkünse o alanlarda okuyan ya da çalışan insanlarla konuş.
Üç, iktisatı bitirmenin sana sağlayacağı minimum avantajlara da bak. Mezun olunca “elimde bir diploma var, şimdi rota değiştireyim” de diyebilirsin. Ya da “dayanamıyorum, yeni bölüme hazırlanacağım” deyip daha radikal bir karar alırsın. İkisi de hayatının çöp olması değil, sadece farklı yollar 🛤️

Unutma, hayat bir yarış değil. Önemli olan 26’da değil 23’te mezun olmak değil. Önemli olan 35’inde “iyi ki böyle yapmışım” diyebilmek. Bazen 1–2 sene yön arayışı insanın tüm ömrünü daha sağlıklı kurmasına yardım eder. Kızlarıma da hep şunu söylüyorum: Kendine geç kaldım deme, kendine ihanet ettim deme, yeter 💙

Sen şu an kararsızlık dönemindesin sadece. Bu kış biraz düşün, araştır, dene. Kendine şefkatli ol. Senden bir profesyonel ve bir anne olarak ricam şu olsun: Ne yaparsan yap, “başkaları ne der” için değil “ben ne hissederim” için karar ver 🎄✨