Sizce okuma konusunda ve eğitimli ve iyi huylu bi insan olma konusunda pişman olmamın mantığı var mı?

Ya insan kendisine bakması lazım. Dünyada o kadar değişik tipler o kadar fazla şey yapıyor ki... Hepsine bakarsak gözlerimiz bozulur. Biz ne istediğimize karar vereceğiz. Sonra istediğimiz şeylerin oluşması için şartları oluşturacağız. Olursa olur olmazsa da yeni şeyler deneyeceğiz. Hayat bu... Akıp gidiyor. Başkalarının birbirine nasıl davrandığı, nasıl tiplerin nasıl adamlarla evlendiği, nasıl adamların nasıl kadınlara baktığı falan bunlar bizim çok değerli vaktimizi çalıyor.

Aynaya bak ve ben kimim? Nasıl biri olmak istiyorum? Bunun için ne yapmalıyım diye düşün. Belli ki yaşın genç. Takma kafana başkalarını

Ayrıca başarının, diplomanın falan bu kadar fetiş bir unsur olarak görülmesi de hayatı zorlaştırır. Bunun bir sonu yok ki... Huyu, mizacı düzgün birinin ölçüleri bellidir. Ama başarı arzusunun sonu yoktur. Diğer yanıtlara baktım da kendini eğitimli, donanımlı biri olarak tanımlıyorsun. Belli ki böyle olmak için çok uğraştığından dolayı o kızlara değil sana tapılmasını istiyorsun. Bu da hastalıklı değil mi?