Dertleşmek için yazıyorum?

merhaba arkadaşlar. Öncelikle buraya yazma amacım sizin fikrinizi almak değil sadece dertleşip sohbet etmek o yüzden güzel fikirlerinizi kendinize saklayın. Ben 19 yaşındayım üniversite sınavına girdim ve kazandım fakat yaşadığım şehirde değil 1.5 saat uzaklıktaki bir şehirdeki üniyi kazandım. Kazandığım üniversite kötü değil gayet güzel bir üniversite ama bazı sorunlarım var. Annemle babam boşandı ve babam çok umursamıyor çocuklarını. Zaten boşanma sebepleri de tam olarak buydu. Babama bu zamana kadar çok şans verdim ben belki değişir diye ama hiç değişmedi. Sonuçlar açıklandığında son kez şans veriyim dedim kendi kendime belki bu sefer hatalarını telafi etmek ister diye aradım babamı. Uzun uzun konuştuk tamam dedi arkandayım falan filan. Okula bakmaya gitceğimiz günü söyledim tamam gelicem beraber gidicez dedi ama o gün geçti ve babam beni asla aramadı. Bende onu aramadım çünkü ona verdiğim son şanstı. Okula bakmaya gidemedik. Dün akşam aradım babamı belki unutmuştur diye hala içimde bir umut vardı çünkü. Hani birinin bir seyi yapmayacagını bilirsiniz ama sevdiginiz icin de o ümit hiç kesilmez ya benimde tam olarak öyleydi dün. Aradım açmadı defalarca kez aradım. En son yazdım onu tamamen bitirdigimi söyledim ve ölse bile mezarına gitmeyeceğimi söyledim. Zor da olsa babamı sildim ben dün. Çok ağladım ve üzüldüm. Biliyorum ki babamın umrunda değilim. Bende değilim kardeşlerim de değil. Ne yapacağımı bilmiyorum artık ben. Okula gitme hevesim vardı o da gitti. Artık be olursa olsun kafasındayım. Annemin emeklerini boşa çıkarmakta istemiyorum ama bu şekilde de yapamıyorum. Neyse bu kadardı. Buraya kadar okuyup empati kurup anlamaya calıstıysanız tesekkur ederim 🤗