Annemin benimle derdi ne, ne yapmalıyım?

Şimdi ben yirmi bir yaşındayım ve beş sene lisede okudugum için 2023 te ilk kez sınava girdim ve Hacettepe iç mimarlık kazandım gitmedim. Haliyle puan kırılınca geçen sene de istediğim gibi geçmedi. Bu sene girdim. Şu an için akademik olarak iyi gidiyorum ve iyi bir şey olacağına eminim. Liseyi ailemin yanındaydım. Hafta sonları gelirdim, aynı il sınırı içerisindeyiz. Ve hayatımın en güzel seneleriydi diyebilirim. Benim abim hukuk fakültesi mezunu mezun olup eve geldi bu yaz ve lise dahil hep uzaktaydı. Kız kardeşim tıp okuyor benden bir yaş küçük ve o da liseyi uzakta okudu. Senelerce ailemin tüm zorbaliklarini ben seçtim. Çok sağlıklı bir anne babam yok, ne yazık ki hayatım hep kısıtlamalarla geçti. Yalan söyleyerek yaşadım. Dışarıdan annem hep mükemmel aile imajı çizmeye çalıştı. Başarılı evlatlar hayırlı eş gibi gibi.. ama olay şu ki annemin ben hiçbir zaman gözdesi olmadım. Lisedeki sevgilimle sorunlar yaşamıştık ve bana o zaman demişti ki seni kaybetmek benim için hiçbir şey benim iki evladım daha var. Ve daha agirlarini da duydum ama bu içimi çok acıttı. Babama ve ailesine hem karakter hem de görünüş olarak benzedigim için mi benden bu kadar nefret ediyor bilmiyorum. Kız kardeşim evde yemekleri yapıyor ben bulasiklark ve temizlik işlerini. Bugün geç başlamak istedim ve annem ben köpeğimi gezdirirken bulaşık yıkamaya baslamis. Geldim ona yardım ettim ama suratı bir karış. Kız kardeşim yemek yapmadiginda ona asla tepki göstermez ama ona evde hiç iş yaptirmamamiza rağmen ben bulaşık yıkamaya geç başlasam kavga etmek için yer arar. Bulaşıkları durularken halka buldum minik bir şey. Bu ne dedim karpuz cekirdigi dedi değil halka dedim at gitsin dedi. Çöpe attım. Sonra halka miydi niye demedin yapıp çöpü aradı. Sonra bağırdı bana sen arayacaksın dedi. Çöpü karistirmaya başladım. Anne o neyin halkasiydi işte bunun bunun diye bağırıp bankonun uzerinde görmediğim blender i gosterdi. O şeyi bulama affedersiniz o münasip yerine sokacağım senin diye bağırmaya başladı. Ve bunlar on dakikada falan oldu. Ben de sinirlendim ama sinirlenince kendimi tutamam. Çöpü alıp balkona gittim ama çok fena bağırdığı ve cam açık olduğu için komşular da duydu muhtemelen ve çok utandım. Balkonda karıştırdım tek tek bulamadım. Çöpe atmama rağmen çopu inceledim ama lanet şey yer yarıldı içine girdi sanki. Yarım saat o pis şeyi karıştırdım. Sonra içeri girdim bulamayınca gülerek merak etme orana sokmam dedi. Seslenmedim içeride aramaya devam ettim gelip bana tavır mi yapıyon hem kaybedip niye attın yapmaya başladı. Bir de bana cevap vermiyo ben seni mi bekleyecegim çekil diye bağırmaya başladı. Ben de ben senin şamar oğlanın değilim canım bir daha iş mis yapma sen git yat diye bağırdım ama artık dayanamamistim. Aile kurumunun bu kadar kutsallastirilmasina karşıyım. Benim annem gibi oğlunun pipisi için kızlarının canını hiçe sayacak denli aterkil geri kafalı ve durduk yere sizden nefret eden bir anneniz de olabilirdi. Evet ben nefret edilecek bir şey yapmış olsam bile ki yapmadım. Beni dünyaya getirmeyi o seçti. Artık yoruldum. Tahammülüm kalmadı. İnsan neden evlat ayırır o şeyi orana sokacağım diye bağırır anlamam