İlerlemek için bazı insanları arkanda mı bırakırsın?

İşyerinde üst düzey yöneticilerle tanıştım, onlar da senin potansiyelin var diye beni farklı bir birimin yöneticileriyle tanıştırdılar. Ekip yöneticimiz de herkesin içinde tebrik etti.

Kısacası güzel şeyler olabilir yakında. Ama ben kendi içimde ya olmazsa diye kaygılıyım. Kaygılarıma rağmen önceden benimle konuşan selamlaşan bazı kişiler göz temasından bile kaçınır oldular. O kişiler de burada 2-3 yıldır çalışıyorlar, fosilleşmişler kısacası. Benim tahminim ekip yöneticimizin beni tebrik ettiğini görüp kendi aralarında da konuşmuşlar. Kendileri de kurban psikolojisinde olan kişiler.. Sadece çalışmakla terfi etme beklentisindeler.

Birisi de mesleki yeterlilik belgesi için sınava hazırlanıyor. Anlıyorum onu da, belki sınavda başarılı olamamaktan korkuyor, hepimizin kaygıları var. Ama beni kıskanıp dışlamak yerine ben de biraz geç olsa da mesleki yeterlilik belgesi alarak x birime geçebilirim güveni olsun içinde yani, birilerini kıskanıp dışlamakla terfi edilmiyor. .

Mesela başka bir kız takım lideri oldu, onun yüzüne gülüp arkadaş oluyorlar. Takım lideri oldu ya yaranmaya çalışıyorlar, mide bulandırıcı. Herhalde ben de takım lideri olursam çok "dost", başka birimde kariyer kararı alırsam çok düşman kazanacağım. 😅

Eski sevgilim de mesela ben bu işe başlayınca kıskanmıştı, hayatında her şey yolunda gidiyor falan demişti bana. Hayır ya o zaman da her şey yolunda gitmiyordu, kaygılarım vardı. Buna rağmen bir kıskançlık yapmıştı, ayrıldım sonra..

Anladım ki ilerlemek için bazı insanları geride bırakmalısın. Onun yanında olma konusunda ısrarcı olursan kendiyle beraber seni de geri çeker. Siz ne düşünüyorsunuz?