Evlenince çalışmayı düşünmüyorum. Nişanlımın öğretmen maaşı ikimize yeter mi?

Şu yorumdakiler kendilerine erkekte demesin adamda demesin bence. Askerlik yok, ev isleri, cocuk bakimi zaten yok. Bir tek calisip eve para getirecekler artik ondan bile acizler gorunen tabloda. O zaman erkege ne ihtiyaç var kadinda para kazanacaksa? Kadin erkegin maddi yukunu de alsin, ee erkek ne yapacak baska? Önündeki kestirip atsınlar bence. Kadinlar erkeklerden daha erkek çünkü.

Kocamdan da her zaman derim Allah razi olsun diye. Yorumlardaki beyleri okuyunca bir kez daha sukrettim eşime.

Evliligimde kendi isteğimle çalıştım. Esim çalış demedi, birakta demedi. Ama biraktigim noktada hicbir seyimi eksik etmedi. Biraktigim noktada hamilelik oldu. Istersen işi bırak, zorlaniyorsan zorunda hissetme kendini, Allah bereketini verir, geçiniriz dedi.( ki zaten evin giderlerinde de cok fazla benim parami almadi. Benimki genelde birikim/yatirim olarak kaldi) bıraktım.

Geldi önüme hic haberim olmayan bir hesapta 150 bin birikmisi olduğunu soyledi ve hesabi bana teslim etti. Cocugun ihtiyaclarini burdan karsilayalim dedi.

Kendi kazancimdan da şu kadarını sana verecegim, onu da bu hesaba yatıracağım gidip maas ceker gibi cekebilirsin. Aslinda ilk basta elden vermeyi düşündüm ama gidip maasini atmden cekmeye aliskinsin sen, onu bozmayalim dedi gulumseyerek.

Her ay parami yatirdi, gittim cektim. Zam yapildiysa bana da yaptı. Gerek eve harcadim, o parayi, gerek kendime. Kendime bakimda yaptim, kuafore de gittim, ihtiyaçlarımı da aldim.

Elbette kendi kazandigim gibi olmadi, daha hesapli olmam gerekti ama onun bu hareketine karsi zaten ayagimi yorganima gore uzatmam en dogrusuydu. bir kere bile sana verdiğim parayi ne yaptin, nasil harcadin diye de sormadi. Ben sordum eğer giderlere yetmiyorsa biraz benden kesebilirsin diye. Yok suanlik sorun yok dedi devam ettik.

Hamilelikte de rahat ettim, lohusalikta da, emzirmede de. Işe geri dönmek istiyorum zaman zaman ama hala bebegim kucuk 2 yasinda. Bakiciya falan emanet etmeye vicdanim el vermiyor suanlik. Gecinedebiliyoruz. O yuzden acele etmiyorum işe donmeye.

Diger beylerin şu kafalarini da gordukce gerçekten uzuluyorum. Bunlar koca olacaklar, baba olacaklar bir de. Evlendikleri kadina yazik. O kadinlar ordan oraya kosturacak,30 parcaya bölünecek hem evde, hem işte calisacaklar, cocuk bakip onu yetistirmeye çalışacaklar. Ustlerinde bir suru yuk olacak ama kocalari bunlari gormeyecekler, gormezden gelecekler, işlerine boylesi daha cok geliyor cunku.

Bazilari zaten diger konularda asalaklar, erkek olarak evi gecindirme, cocuguna maddi olarak bakma, evine bakma konusunda da asalak hale gelmisler. Yazik gercekten yazık.

eğer ev araba varsa rahat geçirinirsiniz bence sen de çocuk istiyosanız onlar büyüdükten sonra çalışırsın. ama ev yoksa ve büyük şehirde yaşıyorsanız zor maalesef kiralar 10 bin, kalan 20yle yine geçinirsiniz ama çocuk olduktan sonra zorlanırsınız o yüzden eğer şu an hemen çocuk düşünmüyorsanız bence çalış, çocuk olunca işi bırak ya da işine göre ücretsiz izin vs al. çift maaş daha rahattır her zaman

Şimdi benim eşim asker ve 2 çocuğum var bende çalışıyorum. Genelde eşimin maaşını aylık kullanıyoruz benimkini kenara koyuyoruz yarınımız için. Çocuklarımızın geleceği için. Bende 30 yaşında yoruldum bunaldım ama çocuklarım için devam. Bence sende bu şekilde düşünmelisin. Artık hayat hem pahalı hem zor.