Gençler iş mi beğenmiyor yoksa kölelik mi sevmiyor?

Ben bu konuyu ciddi ciddi babama sordum. Benim dönemimde 1 baba 9 çocuğu öyle ya da böyle doyururdu der. Şimdi bu mümkün değil.
Hiç unutmam 2000 senelerinde en yokluk halimizde babam araba almıştı. Bırak şimdi arabayı, şimdi elindeki arabayı dahi elden çıkaramıyor. Çünkü tüm piyasa durdu. Rezillik başka bir şey değil. Bu düzenden memnun olan varsa tam loser kafayla yaşıyordur.

İnan dışarıda hepsinin suratına vuruyorum. Hangi parti olursa olsun acımam. Biraz kendimize gelelim ya. Ekonomi bir tarafa şu coğrafyada ne düzenli bir sosyal iletişim, ne birliktelik, ne yaşam stili ne de anlayış var. Manda gibi yaşamaya alışmışlar. Kalite 0.
Yok olup gitsinler zaten bu kafayla yok olup giderler. İşleyiş ve yaşamın kendisi zayıfı ve budalayı eler.

Dünyada ekonomik açıdan sıkıntıya düşen ülkeler muhakkak var. Fakat zihniyet olarak bu kadar hasta bir millet yok. Bu ülkedeki insanlar bu kadar saçmalığın arasında her açıdan kibirli, bencil, uyanık, rantçı...

Geçmiş bizi şu an o kadar alakadar etmiyor. O günün şartları onu gerektirmiş. Bugün görünen köye bakmak lazım. Kılavuz istemiyor.