Hemen dalga geçmeyin, kötü yorum yapmayın. Kendi dükkanımız vardı, orada çalıştım ama artık başka yerde çalışmak istiyorum. Yaşım 25 ama yapı olarak çok utangacım, ne yapabilirim sizce?
Bu durum genelde ailelerden kaynaklı olabiliyor yani özgüven eksikliği yaşadığını düşünüyorum ama bunu da kırmanın en iyi yolu toplum içine çıkmak olacaktır yani bir işe girip çalıştıktan sonra elini paranı aldıktan sonra buradan kaçlık durumu kalmayacaktır bir yerden başlaman gerekiyor.
bu duruma denilebilecek en iyi söz bir sağlıkçıdan geçer ki ilacın ayağına geldi bir sağlıkçı olarak sana söyleyebileceğim tek iyi ve güzel hareket lütfen en yakın süre zarfında kendi korkularınla yüzleşmeyi denemen gerekiyor eğer bunu yapmakta zorlanıyorsan psikolojik bir destek almayı deneyebilirsin çünkü utangaçlık hal ve durumu etkilediği için psikologların bu durumu çözebileceğini hatta özgüven kazandırtabileceğini bilirsin sonuç olarak bende 21 yaşındayım hayatımda hiç ilişkim olmadı ki aynı sebepten ötürü utangaç bir kişiliğim olduğu için fakat bunu nasıl aştın diye soracak olursan insan bir kere güven kazandıktan sonra utancını yenmesi an meselesidir o yüzden kendini her türlü açıdan geriden kazandırabiliyorsan denemekten korkma çünkü insanlar yere düşer ve geri kalkar.
sonuç olarak : korkularını yenmeye çalış/psikolojik destek al/özgüven kazan
geçmiş olsun tekrardan.
İş bulabiliyorsan utangaçlığın sorun bile sayılmaz kendi ayaklarının üzerinde durabiliyorsun ya sonuçta. İş dışında konuşmazsın iş gereği konuşursun zamanla da alışkanlık kazanırsın düzelir. Bir de nasıl çalışıyorsun? Üniversite mezunlarını mı işe alıyorlar sadece?
Bunu yenmen lazım neden böylesin ozguvensiz misin bu olayı tetikleyen ne kendince araştır bul ve harekete gec yoksa çok zorlanirsin bende 21 yaşındayım bu sorunumu düzeltmeden evlendim ve çok sıkıntı yaşadım yaşıyorum Bi hep ayak bağı oluyor utanıyorum diye bir şeylerden geri durmayın kendinize inat savaşın bu duyguyla. Ben kendimi zorluyorum mesela şu an benimki ozguvensizlikten bazen kendimi aptal gibi hissediyorum ama zorluyorum eminim asacağım bu durumu
bende özgüvensiz evlenicem zormu öyle evlenmek eziliyormusun
Hemde nasıl boynunu bukuk bulunca demediklerini yapamadıklarını bırakmıyorlar. Çok pişmanım böyle evlendiğime eşimden yana sıkıntım olmadı ama ailesi anamdan emdigim sütü burnumdan getirdi bende kendimi savunamadim tabii düğün günüm bile berbattı hatırlamak dahi istemiyorum hayatımın en kötü günüydü ilk önce kendimizden emin olup sonra insan içine girmemiz gerekiyor şimdi ben bir de ailemden de uzağım o kadar zorlanıyorum ki kendi kendime kızıyorum lisede vs daha sosyal olup bunu yenebilirdim diye hep kaçtım insanlardan ama nereye kadar kaçabilirsin kayinvalidem utangacim diye düğün arifesi demediğini bırakmadı resmen sen benim oğluma layık değilsin ayrılın dedi sen böyle hayata tutunup adam olmazsın hep annenin arkasına siginiyorsun vs dedi ama eşim arkamda oldu bende sadece eşimi düşünerek evlendim her şeye rağmen ama tek kocayla da ömür geçmiyor maalesef insan insan arıyor sabahtan akşama kadar annemle konuşuyorum ama yanında olduğu gibi olmuyor
Kendini savun ezdirme yoksa tepene biniyorlar bunu biran önce yen girişken atılgan ol saygıda kusur etme ama kendini de ezdirme yoksa tepene biniyorlar en başta tavizi verdin mi bitti nasıl gördülerse öyle devam ediyorlar sakın kendini ezdirme çok yorma kendini eşinin ailesi için asla da kıymet bilmezler ağzınla kuş tutsan eli ise yaramıyor bak derler her şeye kulp bulurlar. Kaynana her zaman kaynaliginj yapıyor yani en başta oy güzel bitanem derler sonra yılan gibi sokarlar tabii herkes aynı değildir ama tatlı dilli ise iki kere kork evlenmeden önce verilen vaatlere kanma hepsi yalan güya benim okutacakti kayinvabam şimdi kocan okutursa okursun benim umurumda değilsin diyor mesela daha neler neler umarım iyi insanlara denk düşersin
bende daha önce kaçtım başıma gelmeyen kalmadı dövdü sövdü sokağa attı yapmadığını bırakmadılar bana hala etkisinde gibiyim bu halde ben nasıl güçlü durabilirim yemedigim dayak şiddet hakaret kalmadı üstüne iftira attılar bana benim gibi temiz bir insana ben hakkımı nasıl bunlara helal ediyim nasıl hiç bişey olmamış gibi hayatıma bakiyim yediğim darbelerle ortada kaldım şikayetçi bile olmadım her şey yanlarına kâr kaldı bide kalkmış yine rahatsız ediyorlar beni ve ailemi tehdit ediyorlar ölümle nişanlıyım şimdi ona bile yazmışlar nişanlın bacım böyle böyle diye ben naptım yine hiç bişey öyle gelip gidip vuruyorlar olan bana oluyor onların Allah belasını versin Allah bana yaptıklarını yanlarına bırakmasın işallah ne bu dünyada nede öbür dünyada gün yüzü görmesinler inşallah aynısı karısının kızlarının başına gelsin o kadar bu mübarek günde beddua attım o pisliklerde işallah ahım tutar da geberir hepsi sunada ayaklarımın üzerinde duramıyorum bunlar yüzünden bana yaşattiklari yüzünden kendimi toparlamaya çalışıyorum ama yapamıyorum galiba Allah hakkımı yanlarına bırakmasın işallah bunları haketmedim ben asla 😔
Senin yaşadıkların daha zormuş keşke kacmasaydin cok üzüldüm haklısın ama bir yerden başlamak lazım. Sen böyle oldukça onları daha da sevindirirsin en büyük intikam bir şeyler başarmaktır sen ayakların üzerinde durdukça onlar kudururlar köpek gibi baksana hala daha seninle uğraşıyorlar iyi olmanı istemiyorlar sen onlara inat iyi ol gerekirse psikolojik destek al. Çok kötü şeyler yaşamışsın bu zamana kadar zaten bari bundan sonrasını bu yaşadıklarının enkazı ile mahvetme her gün yeni bir umuttur. Hergun yeni başlangıçlar yapılır geçmişe takılı kalırsak yarını da mahvederiz zaten gecmis kotu iken neden bir de yarinimizi mahvederim cok zor biliyorum ama bir yerden başlamak lazım
bunlar bana bu kötülükleri yapan bu zamana kadar kimseye anlatmadım ama herkes bilsin bunların ne mal pislik olduklarını
Birde başları kapalı allahtan da korkuları yok yazık günah Allah yardımcın olsun
bunlar benim numaramı paylaştılar nişanlıma yazıp beni kotulediler bana yaomadikarini bırakmadılar hiç suçum olmadığı halde karakollarda süründüm benim ahım bırakmaz zaten bunların peşini bir ömür kapalılar ama ahlak namus yok bunlarda böyle her yere paylaşıyorum yine bana yaptıklarını ödemezler böyle ama içom soğuyor enazından insanlar görsün kimseye benim yaşadıklarımı yaşatmasınlar
Cevap
52Cevap
Çalıştıkça zamanla alışılabileceksin, illa içinde yine olacak utanç ama eskisi kadar değil. Bende de oluyor ya ne yalan söyleyim şimdi yazanlar olur ekmek parası kazanmak ayıp değil diye falan da, öyle olmuyor işte bazen koyuyor. İnsanın içinden gelen bir duygu
bir de kendine uygun işler bulmanı tavsiye ederim, o zaman utanmazsın, örnek veriyorum yanlış anlaşılma olmasın ben de yaptım zamanında çok, hizmet sektörü falan bana göre değil mesela. Kendimden daha düşük insanlara hizmet ediyor gibi hissediyordum kendimi, bir de herkes eğleniyor ediyor mesela sen çalışıyorsun orada onlar da var, garsonluk vs gibi işlerden bahsediyorum, o yüzden başka iş imkanları var her türlü.
Bende ilk markete ise giricektim kendime güveniyordum ama ne yapicam ne edicem diye kasılıyordum.
Ama insan zamanla alışıyor hatta birkaç gün bile sürmüyor.
Emin ol sonra o kadar rahat oluyorsun ki sanki aylarca çalışmişsın gibi oluyor bir zaman sonra.
Önceden çalıştığım yerlere bile hala gidip gelip görüşüyorum o bile güzel bir his.
Önemli olan kendine güvenmen. Sonuçta oradaki herkesin de bir ilk günü oldu.
İnsanları hiçbir zaman takma zaten her şey akışında gelişiyor.
Şimdiden bol şanslar 🫶
Emin ol kendi paranı kazanmak mükemmel bir his.
Bunu farkettikce daha da rahatlarsın.🫶
Ay keşke bu duruma gelebilsem.
Gelirsin inşallah merak etme🫶
Kendine güven ve her zaman en önemli olanın kendin olduğunu düşün asamayacagin şey kalmaz 🫶
İş arama sürecinde özgüven eksikliği yaşamak normal olabilir. Bunun üstesinden gelmek için kendinize destek verin, özgeçmişinizi güncelleyin, iş arama sitelerine kaydolun, görüşmeler alın ve kendinizi iyi hazırlayın. Endişelerinizi ifade edin ve kendinizi geliştirmek için fırsatlardan yararlanın. Bu adımlarla iş arama sürecinde kendinize güven kazanabilirsiniz.
Utangaçlıktan ziyade özgüven problemi yaşıyorsun. Yapmayı düşündüğün iş önemli tabiki, elinden gelecek ve anladığın iş üzerine bir iş yerinde çalışmaya baslamak farklıdır, sıfırdan, hicbir bilgin olmayan bir iş yerinde çalışmaya baslaman başkadır. Öncelikle hangi iş olursa olsun, kendine " ben bunu yapabilirim" demen gerek.
"Özgüven konusunda problemim yok sadece utanıyorum " diyorsan, çalışmakta utanilacak bir şey yoktur.
İnsanlarla ilk günden samimiyet kurma ama samimiyet kurmayacağım diye de soğuk davranma.
Aradaki dengeyi kur sohbetin olsun ama gizemini her zaman koru.
Yorum yapabilecekleri malzeme verme ağızlarına.
Eğer işten utanıyorsan da kendini yazılıma, ofis ortamına ya da mutfak kısmına gibi yerleri tercih edebilirsin
İlk adımı at insanlarla iletişime girdikçe sosyalleştikce zaten çekingenligin azalır ilk adımı atamayacak kadar fazlaysa durum psikologa gidebilirsin.
Yok o kadar yok kendi is yerimizde olunca hepimiz birbirimizi tanıyoruz ama yabancılar çok her şey burunlarını sokuyor çok olay çıkıyor ya
Konuşarak kendini ifade edersin sende
Kendi dükkanızdan ayrılma derim dışarısı öyle göründüğü gibi masum değil dışarda o rahatlığı bulamazsın hele bir de kötü insanların içine düşme bir de işin yanında onlarla uğraşmak zorunda kalırsın
Utangaçlık ve çekingenlikten kastım buydu ama insanlar beni yanlış anladı
Bende 34 yaşındayım utangaçlık ve çekingenlik yüzünden hayatım mahvoldu hiç işe giremedim çalışamadım gençliğim hep eve kapalı işsiz geçti hâlâ aynıyım maalesef bu durumu aşamadım aşamıyorum insanlara basit gelsede bunu yaşayan anlar gerçekten zor
Nasıl geçiniyorsunuz peki 34 yaş çok az sayılmaz
Ailemle yaşıyorum utangaçlığı hiç aşamadım çocukluğumdan beri kontrol edemiyorum istemsiz gelişen bir durum artık anladım ki bu benim kişiliğimin bir parçası ve hayatımı hep olumsuz etkiledi etkilemeye de devam ediyor iş hayatım sosyal hayatım aşk hayatım olmadan yaşlanıyorum evden dışarı da çıkmıyorum gençliğimi hep evde geçirdim iyice içime kapandım kendimi kapattım
@Anara_ ben de şu an katılıyorum. Bu kadar ileri boyuttaysa utangaçlık hayatı yaşamaya engel olacak kadar, bıraktım işi, aile devreye girip psikolog desteyi alinmaliydi
Ben çocukluğumdan beri utangaç çekingen içe dönük sessiz biriyim bu hiç değişmedi bunun düşünceyle falan alakası olduğunu sanmıyorum kontrol edemediğim istemsiz bir özellik kendimi hiç aşamadım hiç açılamadım hep içime kapanarak yaşadım çocukluk ve ergenlik dönemlerinde belki biraz aşabilirdim açılabilirdim ama olmadı ve sonuç olarak yetişkinliğimi de olumsuz etkiledi hiç destek falan da almadım zamanla düzelirim diye düşündüm olmadı gençliğim hep eve kapalı geçti hayatın dışında kaldım insanlardan kaçtım kendimi kapattım hep kendimi geri çektim artık orta yetişkin bir insanım ve utangaçlığım sabitlendi hayatımda buna göre şekillendi
Az çabalamışsınız ve sürekli kendinizi şartlıyorsunuz ben böyleyim düzelemem diye.. Bu gayreti topluma karışmakta gösterseniz olmaz mı? Ayrıca yaşınızın nesi varmış? Tolstoyun bisikleti'ni duydunuz mu hiç? 67 yaşında bisiklet kullanmayı öğrenmiştir. İnanın bana en büyük engel düzelemeyeceğinize olan inancınız. Sizi hangi düşünce eve kapatıyor? Bunu hiç düşündünüz mü? Ne olacakmış gülseniz, konuşsanız, istediğiniz yerde çalışsanız? Başkalarının hakkında ne düşündüğünü bu kadar önemsersen onlar senin sahibin olur. Aslında hiç takdir bile etmediğin insanların gözündeki "kendini"i düşünüp geri çekiyorsun. Onlar senden fazla mı? Onlar sence kim? Sıradan insanlar değiller mi? Neden insanları bu derece gözünde büyütüyorsun? Başkaları her zaman sen değer verdikçe vardır. Sen değer vermedikçeden inan bana hiç bir şeydir. Kocaman bir hiç) bu ipi onların eline sen verirsin. Sen istersen umurunda olabilirler anca. Sen istemezsende yok hükmündedirler
Ben hâlâ hayata dair inançlı ve umutlu biriyim her şey bitti demiyorum bu yaştan sonra da gelişme ilerleme yeni şeyler öğrenme devam eder ama bazı şeyler değişmedi değişmiyor değişmeyecek de bunu kabullendim bunun umutsuzlukla alakası yok ben kişilik yapımı kabullenmeye çalışıyorum utangaçlık çekingenlik benim tercihim ya da seçimin değil ben çocukluğumdan beri istemeyerek utangaç biriyim istesemde girişken atılgan konuşkan olamadım olamıyorum kişilik yapım buna izin vermiyor belli bir sınır o sınırı aşamıyorum ilkokul ortaokul lise okudum askere de gittim çocukluk ve ergenlik döneminde sokağa da çıkıyordum ama yine de hiç açılamadım hep utangaç çekingen sessiz pasif içime kapanık asosyal kaldım hep kendimi geri çektim kendimi istemsizce kapattım sosyalleşemedim hiçbir zaman diğerleri gibi değildim olamadım okul hayatım boyunca sıramdan kalkmayan kimseyle konuşmayan teneffüslere çıkmayan biriydim arkadaş grubum olmadı herkes dalga geçti alay etti dışladı aşağıladı hep güçsüz yetersiz kaldım liseden sonra da tamamen eve kapandım askere gittim yine aynıydım açılamadım askerlik bitti yine eve kapandım hiç arkadaşım çevrem yoktu hep eve kapalı yaşadım işe giremedim sosyalleşemedim gençliğimi istemeyerek evde yaşadım senelerdir evdeyim dışarı çıkmıyorum hiç gezmedim eğlenmedim iş hayatım sosyal hayatım aşk hayatım olmadı yaşım ilerledikçe utangaçlığım çekingenliğim daha da ilerledi insanlardan kaçıyorum kimseyle konuşmam istemiyorum kendimi istemsizce geri çekiyorum ayrıca eve kapalı yaşamak uzun vadede beni fiziksel zihinsel duygusal sosyal psikolojik her anlamda olumsuz etkiledi psikolojimi sağlam tutmaya çalışsam da kendimi yetersuz çaresiz yalnız ve hayata geç kalmış hissediyorum
Hiç psikoloğa gittiniz mi ve kendinizi anlattiniz mi? Yani denediniz mi yardım almayı?
Herşeyi kendi başimkza yapamayız bazen yardıma ihtiyacımız olabilir.
Hayır hiç gitmedim yardım destek falan da almadım bu yaştan sonra destek alsam da bir faydası olacağını sanmıyorum çocukluk ve ergenlik döneminde bazı şeyleri aşmam gerekiyordu ama aşamadım artık yetişkin bir insanım utangaçlığı yenmek bana imkansız geliyor bunun umutsuzla falan alakası yok çünkü bu hem kişilik yapımdan dolayı kalıtsal bir özellik hem de çocukluk ve ergenlik dönemlerinde psikososyal gelişimimi tamamlayamadım bu da yetişkinliğimi tamamen olumsuz etkiledi
Psikoloğun çözebileceği bir sorun yok ortada bu benim çocukluğumdan itibaren gelişen oluşan bir durum ve çaresi tedavisi telafisi olduğunu sanmıyorum eğer o kadar basit bir şey olsaydı zaten bu yaşıma kadar böyle yaşamazdım yaşım ilerledikçe kendimi daha da kapattım utangaçlığım daha da arttı
@Anara_ 🙋🏻♀️👍
@Anara_ haklısın psikolog insanlara yardımcı olmak için vardır zaten bende iyileşmek istiyorum gerçi hasta değilim sadece kişilik özelliklerimden dolayı hayatım olumsuz etkilendi ben kendimi tanıyorum biliyorum hayatta yapabileceklerim sınırlı belli bir yere kadar gidebiliyorum sonrası yok o sınırı aşamadım aşamıyorum utangaçlık benim seçtiğim tercih ettiğim bir özellik değil herkes utangaçlığı basit bir şey sanıyor ama yaşamayan bilmiyor maalesef
Eğer sosyal fobiniz var, yani topluma girmek topluluklarda bulunamamak gibi bu bir psikolojik rahatsızlık.
Anara_ evet psikologlar psikiyatristler insanları iyileştirir ben hiç gitmedim destek almadım bilmiyorum hep kaçtım insanlardan hâlâ gitmek istemiyorum hep düzelmek de istedim zamanla her şey düzelir dedim ama daha da dibe battım utangaçlık geçmedi geçmiyor geçeceğini de düşünmüyorum bana hiç basit gelmiyor ben utangaçlık yüzünden gençliğimi eve kapalı yaşadım senelerce evden dışarı çıkmadım işe giremedim çalışamadım gezemedim eğlenemedim gençliğimi hiç yaşayamadım hâlâ aynıyım psikoloğa girmeye bile utanırım hiçbir şey anlayamam buradan yazmak kolay ama gerçekte yüz yüze hiçbir şey anlatamam Kara_biberim404 sosyalfobi olup olmadığını bilemem ama içe dönük sessiz utangaç çekingen biriyim sosyalleşemiyorum insanlardan kaçıyorum kendimi kapatıyorum korku kaygı durumları da var
Aynı kaderi yaşıyoruz sonumuz ne olucak bilmiyorum her şeyi geçtim ben okumak isterken ailem tam tersiydi hiç tecrubemde yok
Siz de mi Kendi iş yerinize çalışıyorsunuz şu an ya da hiç çalışmadınız mı?
Yok bizim iş yerimiz yoktu ben staj falan yaptım onun dışında tecrübem yok sizin aile işiniz nedir
Amcanlarım lokantası var orada çalıştım bir de bizim kendi butiğimiz var çarşıda giyim çoğunlukla orada çalıştım başka da tecrübe yok
Ne stajı sağlık mi
Çalışmaya başlayınca yavaş yavaş açılırsın. Herkesin senin gibi bir insan olduğunu düşün ki zaten öyle. Kimse bizden üstün değil.
psikiyatri desteği alman lazım bunu tek basına atlatman zor bir arkadasımda senın gıbı... ilac yazdırdı kendıne sımdı kendıne guvenı falan herseyı yerınde benden dahi daha atik ve girişken oldu.
Farklı işlerde çalıştım fakat insan içindeki insanlar beni tedirgin ediyor çekiniyorum biraz da giyim kuşamim yüzünden ailem de böyledir bu konuda asosyaliz insanlardan kaçıyoruz ve şu an bir iş buldum gidip sorunumla yüzleşmek istiyorum fakat çok utanıyorum
Utanma kavramı tamamen içgüdüsel tatlım. Herkes aynı ve eşittir kimse kimseden üstün değildir tek çalışan kişi sen değilsin herkes çalışabilir böyle düşün. İlk iki üç gün zorlanır sonra alışırsın.👍 bunu eğlenceli hale getiricek ya da her gün mutsuz olup kötü düşünecek kişi de sensin her şey senin elinde
Korkacak bir şey yok. Herkes çalışıyor. Kendine inanmalisin öncelikle. Bir kere başladın mı devamı gelir zaten
Korku yok utangaçlık var
Ne kadar faydası olur bilmiyorum ama üzerine gitmeden çözebileceğini sanmıyorum. Ergenliğimde bende böyle hissederdim kendimi telkin ediyordum sürekli bir daha beni nerede görecekler toplu taşımaya bile binemezdim. Kesinlikle üzerine gitmeyi dene korkularının. Umarım halledersin :)
Bende küçükken öyleydim ama zamanla geçiyor. Gidip bir yere başvur ve çalışmaya başla. Kimler kimler iş başvurusunda bulunuyor bir bilseeeennn.
Sorun değil sessizce işini yapman yeterli mutfak gibi müşterilerle çok yüzgöz olmayacağın bir iş bul yeter
El kapısında ne sürünmek nede dert tasa biter en azından kendi işinde sürünürsün kendi işim diye sahip çıkar kafan rahat olur
Bende öyleydim şimdi ise çok daha farklı zamanla aşılıyor insan hayla da var biraz utangaçlık...
Çalışmak hayatın gerçeği bunda çekinecek bir şey yok.
Çekiniyorum demedim utangacim dedimm
He evettt
Sosyal medyayı azalt biraz kendine güven kardeşim ☺️
Alışırsın ya. Ben utangaç değilim ama biraz içine dönüğüm ve insanların düşüncelerini çok önemseyen biriyim. Bunç tür şeylerin üzerine gitmezsen aşamazsın. Dene yani ne olacak sanki 😄
başkasının dükkanında çalışda milletin ağzının kokusunu çek ne diyim
Nasıl işler yapabileceğine ve yapmak istediğine göre değişir
Dükkanınız ne üzerineydi? Aynı sektörde iş bulmaya çalış
Korkunun ecele faydası yoktur bu utangaçlığını bir an önce kırman lazım
İşyerlerinde asgari ücret verip de canını okuyorlar gençlerin. Esnaf kan ağlarsa asgari ücretli napsın.
Soruyla alakasız bir cevap 😅
Alakalı olanlara bakabilirsin.
Şimdi alakalı oldu bak 😂
Ben de senin gibiyim 24 yaşındayım çalışmaktan utanıyorum hep kaçıyorum
Yaşadığın yer küçük bir yer mi ilk çalışırken olur zamanla herkes çalıştığını görür sende ortama alışırsın kendi evin dükkanın gibi sahiplenmeye başlarsın
25 yaş gayet normal utanılacak bişey yok gir çalış 1 haftaya alışırsın
Başka bir yerde çalışınca kimsenin kölesi olmayacaksın ekmeğinin kölesi olacaksın
Paraya ihtiyacın olursa çalışırsın. Ben de utangaç biriyim ama ailemden para isterken daha çok utanıyorum milletten değil
Ailemden para istediğimi nereden çıkardınız
Ben sen istiyorsun demedim ki, ben isteyemiyorum dedim, ailenden para almıyorsan illaki paraya ihtiyaç duyuyorsundur, ihtiyacın olursa da çalışırsın dedim
Çalışırsın tabii üstelik kendi iş yerinde çalıştığın için işin yönetim kısmını da biliyorsun
farklı insanlarla tanışıp o utangacligi atman lazım
Utanma ilk başta çekingen olacaksın birkaç gün sonra orası evin gibi olacak
Ben de öyleyim arkadaşım aracılığı ile fabrika işine girdim ortamı çok kötü kızların iğrenç bakışları ve iş zorluğu beni çok rahatsız etti 2 gün sonunda çıktım en mantıklısı evinde dersini çalışıp atanmak bunu ankadım
Çok iyi anlıyorum bende de aynı durum mevcut özgüvenim düşük ve biri bir şey deyince hemen kırılıyor özgüvenim
Evet yani çalışmaktan utanmak değil �nsanların bana davranışlarından çekiniyorum ve utanıyorum
Sanırım sosyal anksiyetemiz var yardım alabiliriz
Ben de öyleydim ama başka işe girince tam tersi o utangaçlığı yendim
Önce hayalini kur. Rahatça konulabildiğini utanmadığını vs. Sanki karşındaymışlar gibi konuş bende işe yaradı
T. akipp atar mısın lütfen 😎👍
Utanma hiç kimsenin sana zararı yok senin de onlara relax ol aslında insanları tanımadığımız için oluyor aynısını bende yaşadım 😂
Bende öyleyim bu yüzden iş bulamıyorum bulsam da çalışırken zorlanıyorum
Öyle mi siz ne tarz bir yerde çalışmak istiyorsunuz
O zaman fazla önünde bulunmayacak bir meslek seçebilirsin ilk buradan başla ben de bu şekilde yapacağım Allah izin verirse
Göz önünde
Aslında fabrika ortamında çalışmayı düşündünüz mü tam size göre ben de o tarz yerler istiyorum sadece önündeki işine bakıyorsun çoğu arkadaşım böyle düşünüyor çok var da çevremde
Deneyimli mi çok ilginçmiş hangi fabrika Bu arada Özel değilse deneyim aramaz ama benim bildiğim
Eğer çabuk kavrayacağın bir işse deneyimim var de
Pardon canım yanlış anlamışım
En iyisi samimi bir arkadaşınla part time bir işe başla hem o kadar utangaç olmazsın hemde bir adım atmış olursun
Aynı ben, bende hayatımda hiç çalışmadım, şöyle bir şey olmasını isterdim, tanıdığım kişilerin de çalıştığı bir mekanda kendimi daha iyi hissederim o zaman rahatça çalışabilirim ama öyle durumum yok
Yaş kac ki
@Tomjerry31 22
Dm atarmisin
Evde yatmaktan baba parası yemekten daha utanç verici degıl emın ol.
Kimsenin parasını yemiyorum Şu an evden çalışıyorum ama nereye kadar belki sosyal anksiyetem var çalışmaktan hiçbir zaman kaçmadım insanlardan kaçtım burada yaşadığım şeylerden kaynaklı
Tahmin ettiğiniz şey nedir
Dur tahmin ediyim , mesele cinsiyet öyle değil mi?
Valla ekmek parası bende çalışıyorum yapacak bir şey yok kardeşim bu günlerde gecerde
Genel olarak utangaç biriysen bunu yenen gerekir sadece işle ilgili değişse bu durum
Bu konuda çok deneyimliyim özelden yazın size destek olayım
Az insanla muhatap olan bir işle başla zamanla daha sosyal bir tavır kazanırsın utangaclıgın azalır
bence iyi biriyle sohbet arkadaşı ol ben mesela yardımcı olabilirim
Herşeyin bir ilki vardır bence yenebilirsin bu fobini kendıne inan başarırsın
Neden kendi yerinde çalışmıyorsun
Deneyim olur benim açımdan
Kendi yerimizde yevmiye alıyoruz ama normal iş bulunca maaş alacağım
Çalışmaktan utanılır mı ki?
Çalışmaktan değil insanlardan çekiniyorum her şeye burunlarını sokmalarından korkuyorum kötülük yapmalarından
Herkes çalışıyor, utanacak bir şey yok.
Kendi iş yerimiz değil ondan şuana kadar ordaydim hep
Zamanla alışırsın
İnşallah inşallah
Aynen cinsellik ne alaka?
Ben almadım etiket olarak site otomatik oraya almış utanıyorum kelimesinden dolayı heralde
Anlıyorum dikkat edersin düzeltme var 🤪
Düzelttim gene oraya almış napayimm yani
Söyledim sadece sakin ol şampiyon 🤞
Tm bilerek öyle yapmadım bende soylim dedim zaten
Cinsellikle alakası ne?
Ben almadım konu etiket olarak otomatik oraya almış utanıyorum deyince
Sosyalleşmen gerekiyor acilen
Sosyalim zaten
Çalıştıkça açılıyor alışıyor insan
Utanmanı gerektirecek ne var peki
Sosyal gibi olabilir hafif
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
