Yalan söylemeyi küçükken fazla bilmezdim buyuyunce belki saf yalanlarım olurdu mecburiyeyyen ama Okulda derse kalınca kızarlardı bende bir tek geç kalınca annem göndermiyordu çoğunlukla bilerek lavaboda kalırdım çorabıma musluktan su gelmiş gibi islatirdim ve 1 dakika olduğu için annemde gitme geç kaldn falan derdi. Hem yalan sayılmazdı gerçekten ıslanmış olurdu hemde gitmezdim
Ben hiçbir zaman bahane uydurmazdım hastayken bile sümüğümü çeke çeke okula giderdim. Yalnız okulda bayılan arkadaşlarıma çok özenirdim. Keşke ben de bayılsam da eve gönderseler derdim ama hiç bayılmadım.
Genelde gidiyordum bizimkiler yemiyordu. Ama bazen arkadaşla oyun salonuna pes atmaya gidiyorduk dersten kaçıp. Ne günlermiş be seneler akıp gitmiş. Bu soruyu görünce hafızamda canlandı o günler.
Bahaneye başvurmadım, okulu seviyordum ama nadiren de olsa gitmek istemediğimde gitmek istemiyorum diyordum ve gitmiyordum. Her yıl hep 2 gün devamsızlığım olurdu liseye kadar, 3 gün bile olmadı
Okula gitmek için bir bahanem vardı ortaokula giderken fen bilgisi öğretmeni için giderdim Ben sizi istemeye geleceğim dediğim günüde bilirim Yakışıklı gözükmek için sabahın köründe saçlarımı yapıp okula gidene kadar saçımın buz tuttuğunuda