Hayatın boyunca çok istediğin ve aşık olduğun mesleği hiçbir zaman yapamayacak olmak nasıl bir duygu?

Henüz 18 yaşında kızım, asker olmayı çok istedim, çok küçük yaslardan beri askerliğe aşığım, sürekli marşlar okur, elime oyuncak tabancayı alır kendi kendime gerçek bir askermişim ve karşımda düşman varmış gibi oynardım, tabii kız çocuklarının çoğu bu tür oyunlar oynamaz ve asker ve polislik gibi meslekleri tercih etmez, bende sessiz sakin bir yapıda olduğum için yapabileceğime hiç inanmadılar, zaten küçük yaşlarımdan beri türlü türlü hastalıklarla mücadele ediyorum, aortkuarktasyonu, romatizma, kansızlık, vitaminsizlik gibi hastalıkların olduğu için asker olmam imkansız gibi bişeydi, ama yine de vazgeçmedim, babam söz vermişti bana seni asker yapacağım diye, o an o kadar çok mutlu oldum ki anlatamam, sevinçten yerimde duramıyodum, ağlasam atlatamıyorum, çığlık atsam atamıyorum, hastanede yılda bir kez kontrol ediliyorum, ve sessiz sakin ve çekingen kız olan ben doktorlarla bile konuşamazken büyüyünce ne oalcaksin sorusuna başım yukarda gururla asker olacağım derdim hep, sadece doktorlar değil, tanıdığın herkese söylerdim, ama pek inanmazlardı ama işte beni kırmamak için yine de destekliyormuş gibi yaparlardı, büyüdüm ve liseye geçtim, okulda ki diğer kızlarla hiçbir zaman tam olarak anlaşamadım, onlar makyaj malzemesi istiyordu ben ise silah, onlar güzel kıyafetler istiyordu, benim istediğim tek şey hayallerimi süsleyen üniforma, Allah şahidimdir ki bu mesleği hiçbir zaman parası için istemedim, lise güzel geçerken daha 1. Sınıftayken artık her şeyi çok detaylı bi şekilde en ince ayrıntısına kadar araştırmaya başladım, önceden de biliyodum elbette olmam çok zordu, çünkü genel sağlık muayenesinde %100 elenecektim, ama işte yine de bu sevdadan vazgeçemiyordum, benim için her zaman bir umut olduğuna inandım, hayatımda ve gerçekten istediğim meslekti, neyse ben artık her şeyin daha da farkına vardığımda yıllarca kendimi kandırdığımı fark ettim, bu yıl sınava girmeyi isterdim ama boşa umut verecektim kendime o yüzden girmedim, ama kalbimde hâlâ kabuk tutamayan yara.