kötü deneyimlerim oldu genelde. her sene daha da zorlaştı. ama ben zaten en kötü ihtimale göre hesap yaptım. hedefim çok yüksekler değildi zaten kendimi tanıyordum. bu bence en önemli şey. mesela bir kız var, kardeşimin arkadaşı. bu 5. 6. girişi falan olacak. ya kardeşim, olacak olsa başta olurdu zaten daha niye zorluyon? kapasite yok demek ki :D o yüzden ben bu kapasiteni bilme mevzusunda kendimi tanıyordum. yapacağım sayısalda max 300 dedim. kafa bu kadar basıyor ne yapayım dedim. en kötü ihtimalde de çalıştığım konularda yapamam dedim. yapamazsam diye ekstra başka konulara baktım yüzeyselde olsa. en kötü senaryo gerçekleşti. çalıştığım konuları yapamadım, az çalıştığım yüzeysel baktığım ne kadar konu varsa oradan net yaptım. sonuç 270 puan sayısalda. istediğim okul için 260 puan yetiyordu. ama ben 260 puana göre değil, 300 puan almak için çalıştım. eğer 260 a göre çalışıp kötü senaryo gerçekleşseydi şu an burada olmazdım. yani bu kararlar öyle laf olsun diye alınmamalı. mantıklı gerekçelere dayandırılmalı. değilse kardeşimin arkadaşı gibi psikolojik rahatsızlıklara yakalanır, ilaç tedavisine başlarsınız. çünkü yks çok eleyici ve çok çalışmayı gerektiren bir şey. motivasyonun düşmesi kendini sorgulaman etmen bunlar çok normal şeyler. ama kendine bunu yapmaya devam etmen, dediğim gibi psikolojiye olumsuz etkileri oluyor. mesela kız obez oldu. şaka yapmıyorum. onca sene bunları takıntı yapmaktan rahat 50 kilo falan aldı. yani demem odur ki, bir karar alıyorsanız önce gözünüz kesecek. ya ben bunu yapabilirim diyorsan o zaman yapacaksın. bir bakıyorsun 500 puan hedefliyor. ya kardeşim, 500 puan tamam hadi yaptın diyelim. 500 puanda bile okul puanı eklenince 560 larda bişeyler çıkabiliyor 20 tane 1. çıkabiliyor. sana sıra mı gelecek biraz da o durumu görebilmek lazım. okulu kazandın diyelim 50k mezun veriyor her sene, sektörde karşılığı 100 kişi 1000 kişi. o tarafını da düşünmek gerekiyor ama görüyorum ki insanlar öyle bilinçsizce aynı şeyleri tekrarlayıp duruyor. benim kardeşim de mesela başka bir bölüm istiyordu. sırf 1 sene harcadı ekstradan daha da bekleyemem diyerek farklı bir bölüm tercih etti. sevmediği bir bölüm. 4 sene okuduktan sonra şimdi çıkmış diyor ki ben polis olucam. abi polis olacaksan niye okudun kendine bu eziyeti yaptın maddi manevi. belki de o alanda okumak isteyen biri vardı onun önünü kapattın o yeri işgal ederek? yani bilinçsizce yapılan o kadar çok şey var ki... anlat anlat bitmez. ben çok saçma buluyorum o yüzden
ilkinde barajı geçemedim. ikincisinde barajı geçtim ama düşük puan aldım. Üçüncüsü de haziranda inşaalah, zaten sadece tyt başvurusu yaptım. Ama yine çok çalışmadım. Ama dördüncüsü için ise eylül gibi dershaneye gitmeyi düşünüyorum.
bu abinizden size nasihat.. türkiyede gelecek düşünüyorsanız üniversite okumayın şimdi çıkıp tırı vırı edeceklerde... tıp bile sakata gelmeye başladı varın diğerlerini siz düşünün yazık üniversitede geçen yıllarınza