Merhaba. Sizlere içimi dökmek istiyorum. Lütfen bana yardımcı olur musunuz sevgili arkadaşlar? :(
Ben, 23 yaşındayım. Bugüne kadar başıma gelen aksilikler yüzünden üniversiteyi kazanamadım. Bu sene Türkçe Öğretmenliği kazanmıştım ama onu da bırakmak zorunda kaldım. Bu sene puanım düşecek, bu canımı çok sıkıyor. Ben normal memur olmak istiyorum aslında ama şu anda önümde en uygun Türkçe ve Sosyal Bilgiler Öğretmenliği var. Öğretmenlik okuyan illâ ki öğretmen olacak diye bir kâide yok ama benim esas istediğim, Sosyal Hizmetler bölümüydü; o da olmayınca mecburen ya Türkçe ya da Sosyal Bilgiler Öğretmenliği okuyacağım. Okuduktan sonra da artık öğretmen mi olurum, yoksa normal memur mu olurum, hiç ama hiç bilmiyorum. Bu, birinci sorunum.
İkincisi; benim yaşımdaki insanlar ya üniversiteyi bitirip iş hayatına atılıyor ya ikinci üniversiteye başlıyor ya da evlenip yuva sahibi oluyor. Ama ben, hâlâ yerimde sayıyorum. Niyetim kimseye benzemek değil, sonuçta herkesin kaderi farklı ama ben böyle olanları görünce, geçtim görmeyi; düşününce bile mahvoluyorum. Kıskanmıyorum kesinlikle, keşke başkaları bizden iyi olsun, ben hakkımı alayım da o bana yeter. Böyle düşündüğüm hâlde ikna edemiyorum kendimi. Ben; yanlış yola gitmeden bir an evvel evleneyim, yuva sahibi olayım da ailem için çalışmam, eşimle yaşadığım her şey ibadet niyetine geçsin diye uğraşırken bütün aksilikler üst üste geliyor. 23 yaşında üniversiteye başlayıp üniversiteyi bitirmek... Aklıma geldikçe çıldırıyorum, hattâ bazen öyle anlar geliyor ki; ağlıyorum, küfrediyorum, isyan ediyorum...Hayata atılmak için geç kaldım, hem de çok geç kaldım... :( :( :(
Lütfen bana moral vermek için konuşmayın... Lütfen içinizden ne geçiyorsa onları söyleyin bana... Bana yardımcı olun lütfen :( :( :(
Ben, 23 yaşındayım. Bugüne kadar başıma gelen aksilikler yüzünden üniversiteyi kazanamadım. Bu sene Türkçe Öğretmenliği kazanmıştım ama onu da bırakmak zorunda kaldım. Bu sene puanım düşecek, bu canımı çok sıkıyor. Ben normal memur olmak istiyorum aslında ama şu anda önümde en uygun Türkçe ve Sosyal Bilgiler Öğretmenliği var. Öğretmenlik okuyan illâ ki öğretmen olacak diye bir kâide yok ama benim esas istediğim, Sosyal Hizmetler bölümüydü; o da olmayınca mecburen ya Türkçe ya da Sosyal Bilgiler Öğretmenliği okuyacağım. Okuduktan sonra da artık öğretmen mi olurum, yoksa normal memur mu olurum, hiç ama hiç bilmiyorum. Bu, birinci sorunum.
İkincisi; benim yaşımdaki insanlar ya üniversiteyi bitirip iş hayatına atılıyor ya ikinci üniversiteye başlıyor ya da evlenip yuva sahibi oluyor. Ama ben, hâlâ yerimde sayıyorum. Niyetim kimseye benzemek değil, sonuçta herkesin kaderi farklı ama ben böyle olanları görünce, geçtim görmeyi; düşününce bile mahvoluyorum. Kıskanmıyorum kesinlikle, keşke başkaları bizden iyi olsun, ben hakkımı alayım da o bana yeter. Böyle düşündüğüm hâlde ikna edemiyorum kendimi. Ben; yanlış yola gitmeden bir an evvel evleneyim, yuva sahibi olayım da ailem için çalışmam, eşimle yaşadığım her şey ibadet niyetine geçsin diye uğraşırken bütün aksilikler üst üste geliyor. 23 yaşında üniversiteye başlayıp üniversiteyi bitirmek... Aklıma geldikçe çıldırıyorum, hattâ bazen öyle anlar geliyor ki; ağlıyorum, küfrediyorum, isyan ediyorum...Hayata atılmak için geç kaldım, hem de çok geç kaldım... :( :( :(
Lütfen bana moral vermek için konuşmayın... Lütfen içinizden ne geçiyorsa onları söyleyin bana... Bana yardımcı olun lütfen :( :( :(
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
En İyi Cevaplar