Beni Türkiye'de Yaşayan Sürünün Parçası Olmaya Doğru İten Eğitim Sistemi ve Her Şeye Rağmen Makine Mühendisi Olmaya Karar Veriş Hikayem

Evet... Arkadaşlar size bu Bencem de anlatacağım şey.Üniversiteye kadar olan yaşantım olacak.
Hayatımda farkında olmadan erken başlayan zor anlarım oldu. Küçükken başladım düşmeye mesela büyüdükçe alıştım. Sonra bir baktım düşmekten korkmamayı öğrendim.

Bir Makina Mühendsi için koca bir dramdır bu hayat!!!



Eğitim ve öğretim hayatıma 5 yaşında başlamıştım ve doğal olarak zorlanıyordum. Buna rağmen çoğu şeyin üstesinden geldim ama yine anlamadığım şeyler vardı. Öğretmenler öğrencilerini neden döverdi. Dayak yediiğimde daha da agresifleşiyordum. Hırçın ve sinirli oluyordum.


Beni Türkiye'de Yaşayan Sürünün Parçası Olmaya Doğru İten Eğitim Sistemi ve Her Şeye Rağmen Makine Mühendisi Olmaya Karar Veriş Hikayem



Öğretmenlerden hep dayak yerdim. Adımız çıkmış bir kere okulda. Serseri bu çocuk okumaz diye.
Öğretmenlerden korkmamayı öğrendim. Yurtta kaldığım için Yurttaki öğretmenlerle aralarındaki farkı görebiliyordum. Bunlar kesinlikle öğretmen olamazdı. İnsan sevgi aşılamadan bir çocuğa bir bilgi öğretemez. Öğretmeye çalışsada öğrenci o bilgiyi kabul etmez. Okulda Sapığı da vardı. Sigaralarımızı çalan öğretmenlerde vardı. Lisede çok kavga ettik ama Öğretmenler vurduğunda karşılık verememek dokunuyordu artık. Bu sorunu da aştık. Karne aldıktan sonra bir güzel dövdük. Rahatladık mı bilmiyorum. Ama her ders bizim geleceğimiz sizsiniz zırvalıklarından başka bir şey bilmeyen , belki bildiği dersi öğrencisine anlatamayan bir insanın sırf aile geçimi için , Devlete sırtumuzu dayadık edalarında öğretmenlik yapmasını kınıyorum ve saygı duymuyorum Öğretmenlik mevkine zarar verdiklerini düşünüyordum.
Bir yandan hem okuyorum. Hem çalışıyorum. Lise bittiğinde etrafımda ki herkes Üniversite hayallerinden bahsediyordu. Fakat düşündüğüm tek şey. 12 yıldır okuduğum eğitim ve öğretim. Benim için bir şey ifade etmiyordu. Yani ne öğrenmiştim ki ? Organize Sanayi de çalışırken farkettim bunu da. Ben 12 yıl okudum ama. Elektriğin nasıl Ampul denilen icadı yaktığını öğretmediler. Türkçe dersi verdiler. Türkçemizi daha iyi bir hale getirmediler. Matematik öğrettiler mi dedim? Bir düşündüm. Başkalarının matematiğini öğrettiler. Kısacası bana öğretmenlerim Türkiye de yaşayan bir sürünün parçası olmaya hazırladıkalrını hissettim. O kadar tatbikat yaptrdılar bir kere yangın tüpüne bastım diye disipline verdiler. Anladım ki sistemin bize öğrettiklerini uygulamaya gelince karşımıza her zaman bir Engel çıkaracakları. Öğrettikleri tek şey öğren ama yapma , sus , karşı gelme , itiraz etme gibi saçmalıklardı.


Ve Üniversite heyecanı.


Beni Türkiye'de Yaşayan Sürünün Parçası Olmaya Doğru İten Eğitim Sistemi ve Her Şeye Rağmen Makine Mühendisi Olmaya Karar Veriş Hikayem

İşyerinde çalıştıktan sonra direk eve gelirdim. Lise bittiğinde Üniversite sınavına girmedim çünkü istemiyordum. İşten eve geldikçe annemi ağlar babamı endişeli görmeye başlamıştım. Çünkü Okumamı istiyorlardı. Bir gün işyerinde takım elbiseli bir kalantor geldi. Altında güzel bir araba kıyafetleri tertemiz. Soyunma odasına gittim. Kendime dedim ki okuyacağım Bende mühendis olacağım dedim. Çok imrenmiştim. Ağlamıştımda eve geldik 8 ay vardı sınava. Aileme durumu açtım. Hemen bir dershaneye yazıldım ve ders çalışma günleri çok açığım vardı. Matematik Fizik kimya biyoloji Bunlar bende yoktu. her gün çalışmalarım değiştir son 2 ay kala günde 14 saat ders çalışıyordum. İlk sınavımdan 297 almıştım. Hayal kırıklığıydı ama pes etmedim. 2 sınav ile başarı puanımı yükseltip Bir Makina mühendisliği kazandım. O da Ek tercihlerle. 1 sene. Evde haberi verdiğimde Annem yine ağlıyordu.


Bu kadın sevindiğinde de ağlıyordu. Üzüldüğünde de ağlıyordu. Annemi hiç anlayamayacağım galiba ama O benim her şeyim. Küçükken çok dövdü ama olsun haketmiştik bir yerde. Üniversiteye gitmem için hazırlandım. Evden ayrılırken bu ayrıllığın uzun olacağının farkındaydım. Sokaktan servise binmek için yürüken bir an arkama döndüm. ve Annemi gördüm. İnanmayacaksınız ama yine ağlıyordu. Bu kadın neden ağlıyordu.


Neyse Üniversite şehrine geldim. Otogar Abiler dolu ellerinde maklubeler eve misafirliğe çağırıyor.

Beni Türkiye'de Yaşayan Sürünün Parçası Olmaya Doğru İten Eğitim Sistemi ve Her Şeye Rağmen Makine Mühendisi Olmaya Karar Veriş Hikayem
Gitmedim tabi.



Okula geldim kaydımı yaptırdım. Gece oldu otele gittim. Ertesi gün ev tuttuk tanıştığım bir arkadaşımla. Aynı bölümdeydik. Evde hiçbirşey yoktu ama çekyata yatınca aklıma Orta okulum ve lise hayatım geldi... Kafamdaki tüm sorulara cevap alabilecek miydim ? İtiraz edebilecek miydim ?


Rumuz : Sigaram Parlament Blue Night Deodorantım Axe Black Night
Beğenirseniz devamını da yazacağım arkadaşlar.


Okuyan herkese şimdiden teşekkür ederim.

Beni Türkiye'de Yaşayan Sürünün Parçası Olmaya Doğru İten Eğitim Sistemi ve Her Şeye Rağmen Makine Mühendisi Olmaya Karar Veriş Hikayem
Cevapla