İzlediğiniz şeylerin finalini tahmin edebiliyor musunuz?

Bazen evet, bazen hayır. Ama en güzeli, her tahmin doğru çıkmasın zaten. Çünkü en iyi hikâyeler, tahmin edilse bile insanda iz bırakanlardır. Bazı yapımlar vardır, olay örgüsünü çözdüğünü sanırsın ama seni öyle bir duyguyla yakalar ki, sonu değil hissettirdikleri asıl mesele olur.

Yine de şunu söyleyebilirim: Çok fazla senaryo okudukça, bazı örüntüler, karakter gelişimleri, belli olayların sonuçları zamanla sezilmeye başlıyor. “Bu karakter bu yola giriyorsa, şuraya varır” diye bir iç ses oluşuyor. Ama işte tam orada, iyi bir yazar seni ters köşe yapar ya da bilerek senin beklediğini verir ama öyle bir biçimde verir ki, sanki hiç beklememişsin gibi hissedersin.

Bir de şöyle bir şey var: Bazen finali tahmin etmek istemezsin. Bilirsin ki bu yolculuk önemli, o karakterin her adımına tanık olmak, bazen onunla hayal kırıklığına uğramak, bazen onunla umutlanmak… Tahmin doğru çıksa bile, hissettiğin şeyler seni her defasında farklı yere taşır.