Başkalarına özenmekten ve sürekli düşünmekten nasıl kurtulabilirim?

Yaşım 23 öğrenciyim yolun başımdayım daha biliyorum ama 35 - 40 yaşına gelmiş evli ve mutlu olanlara o kadar çok özenirim ki onlar gibi mutlu olmak isterim. Herkes gibi benimde hayalini kurduğum bir hayat var. Gerçekleşmeyecek şeyler değil bunlar uçuk kaçık şeyler değil. Hayırlı iyi bir iş hayırlı bir eş ve mutlu bir yuva
2 tane hayırlı evlat isterim Allahtan. Bütün çabam özentim buna ulaşmak. Bunlara sahip olanlara özenirim. Geçen sene bir kız tarafından red edildim. Bunun sonucu kafayı yeme noktasına geldim. Hayata küstüm. Aşkı çıkardım hayatımdan yani şartlandırdım kendimi kimse olmayacak diye aklıma gelir o kız gelincede değişik değişik düşünceler oluşur kafamda. Akıl sağlığımı kaybetmekten korkuyorum böyle düşünmekten. Başkalarına özenmekten ve sürekli düşünmekten nasıl kurtulabilirim?