1 yıl önce annemi kaybettim. Onu çok özlüyorum nefes alamıyorum. Ne yapabilirim?

Eskiden annemin öldüğünğ hayal edip ağlardım, Allahım lütfen onu benden önce alma diye dua ederdim ama hayat bu iste insanın basına her an her şey gelebiliyor. Eskiden çok sempatik güler yüzlüydüm ama 1 sene önce annemi kaybettikten sonra hiçbir zaman içten gülemedim. Hep kalbimde yaşıyor sanki. Bazen yokluğunu o kadar arıyorum ki. Annemle babam ayrı biz annemle beraber uyurduk her gece. Şimdi yalnız uyumak çok zor geliyor. Kimseye içimi dökemiyorum, kimseye anlatamıyorum acımı. İnsanların bana acımasını istemiyorum. Sadece anlatmak istiyorum, çünkü anlatınca hafifleyecek gibi hissediyorum. Şimdi hem çalışıp hem okumak ağır geliyor ama en ağırı artık annemin olmaması. Kokusunu kıyafetlerinden koklamak çok zorluyor beni. Yaşamak bazen çok saçma geliyor ama hayat işte sana bu acıyla yaşamayı da öğretiyor. Kimseyi sevemiyorsun, artık içten kahkahaların olmuyor, hayattan nefret ediyorsun ama yaşıyorsun işte. Yarım yamalak
1 yıl önce annemi kaybettim. Onu çok özlüyorum nefes alamıyorum. Ne yapabilirim?
Cevapla