Zorla kapatıldım. Açık olmak istiyorum?

Seni iyi anlıyorum Bende kapalıyım ama sonradan kendi istediğimle kapandım ama lise de dedem ve annanemlerden çok baskı yaparlardı. Dedem anneme söyler baskı yaparlardı. Ben o zaman kapanmak istemiyordum bana çok fazla baskı yapıyorlardı. Bütün anne tarafında herkes kapalıydı bir ben değildim. Kuzenim bile sırf dedem kapanirsan ve hoca olursan sana her şeyi alacağım diye kapandı. Ben kapalı değilim diye de beni sürekli şikayet eder ailemden çok baskı alırdım. Beni zorla kapatmaya çalıştılar. Çevremdeki kişiler beni kapalı görünce çoğu arkadaşım benimle konuşmuyor bile. Sonradan acildim zorla yaptilar diye ben onlara lisede kapanmak istemiyorum demiştim. Üniversiteye kadar bekleyin kendi istediğimle kapanacaktim dedim ve şimdi 3 yıldan beri kapalıyim. Ama şimdi dedem ve annaneme karşı sevgi beslemiyorum. Yüzleri görünce sınır oluyorum. çünkü sevmedigim şey kendi hayatıma kimsenin karışmasını istemem. Zaten kazanacaktım ama onların beni zorlamalarini hicbir zaman unutmuyorum. Hayattaki her şeyime karışıyorlar. Şimdi işin en kötü tarafı babam kapan derken şimdi iş bulamiyorum diye açılmamı istiyor. Tam sinir bozucu. Acıkmam için de benim moralimi bozuyor. Sadece kapalıliktan dolayı yapsa iyi eğitim hayatında öyle. Yeni mezun olduğumdan beri baskı yapıyor iş bulamıyorum diye. Sanki ben bulamiyorum kendimi gelistiriyorum ama ailemin hep başarısız biri gibiyim. Bazen diyorum keşke doğmasaydım böyle baskı görmek istemezdim özgüvenimi mahvettiler.

Çok üzüldüm okuyunca. Sonra baskıdan kurtulmak için genç kızlar küçük yaşta evleniyor. Bambaşka bir kabusun içine düşüyor. Bu durumda beklemekten başka çaren yok gibi görünüyor. Dediğin gibi maddi özgürlüğünü eline aldığında karar mekanizması haline geleceksin. Her şeyde bir hayır vardır diye düşünmek lazım.