Annemden uzak kalma/ayrılma kaygısı taşıyorum kendimi bildim bileli.

Bence bu Annene duyduğun aşırı bağlılıktan ve onun sana sağladığı güvenlik duygusundan vazgeçememenden başka bir şey değil. Bence dert edecek bir şeyin yok. Ama sürekli böyle gitmez.

Tahmin ediyorum ki annen oldukça koruyucu kollayıcı bir anne ve sana fazla hareket alanı bırakmamış. Baban da ya mesafeli ya da seni tedirgin edecek kadar otoriter olabilir. Bu da Annene normalden biraz daha fazla sığınmana yol açmış.

Eğer başka bir şehirde üniversiteye gidecek olursan annenden ayrılmaya mecbur kalırsın ve sorun kendiliğinden çözülür. Eğer öyle bir ihtimal yoksa o zaman kendini alıştırmak için tek gecelik yatılı ziyaretler ayarlamalı ya da kısa tatillere çıkmalısın.

Uzun vadede bu derece bağlılık ve yakınlık kendine güven sorunları yaratabilir. O yüzden telaş etme ama hafife de alma

Yapck bişy yok.. o yzden günlerimizi onları kırmadan üzmeden geçirmemz gerektiğinin farkndayız en azneden. annsini babasını kaybedip pişmanlık yaşayan çok arkadaşımz vardr. babannemi kaybettiğimde ölümün gerçkliğinin farkına vardım. hep kendimi suçladm onu kırmıştm üzmüştüm bana kırgnmı gitti, diye kendimi yedm bitirdim. ama ders oldu... şimdi çok daha başka bir elifim.. ayrıca umarm bizlerde bizleri böylesine seven, kırmaktan korkan, arkamızdan dua edecek evlatlar yetiştirir öyle ölürüz. insan tek teselliyi dinde buluyor ölüm karşısında. kısaca... ilerde pişman olcağmz şeklde davrnmamalıyız can parelerimize karşı...