Kendimi anneme ait hissedemedim yardım eder misiniz?

Ben anneme çok kızarım küçüklükten beri ailemi hiç beğenmezdim hep hayal kurardım başka bir annenin çocuğu olmayı küçüklükten beri isterdim düşünürdüm tek hayalim ailemi değiştirmekti küçükken hayali anne yapardım kendime onunla konuşurdum hep küçükken annem calisiyodu annemle hiç vakit geçirmezdik gece 11 12 de gelirdi o zamanlar ev işlerine giderdi durumumuz da kötüydü annem beni çok kısıtladı ilgilenmedi iyi yetiştiremedi diye insanlara imrenir imrenir dururum insanları izledikçe anneme öfkelenirim yine insanlara imrendim düğünde annemin arkadaşı bana çok içten yaklaştı saçlarımı okşadı gözlerime çok içten baktı ilk defa birisi benimle bu kadar içten baktı sorna kendi çocuklarını anlattı anneme şikayet etti ben hep ilgilendim ne isterlerse yaptım diye içimden çocuklarının onu hak etmediğini asıl onun beni hakkettiğini düşündüm çünkü çok zararsız kendi halinde biriyim bu güne kadar annemi hiç üzmedim ona beni kızın olarak alır mısın dedim annemin yanında biraz şakaya vurdum tabi düğünden çıktık ıssız yolda annemle gece gece yürüyoruz annemi yola itip git seni istemiyorum seni sevmiyorum seni ait hissetmiyorum demek geldi öyle Bi geldi ki zaten gece yol ıssız sorna aklıma annem ölür düşünceleri geldi cok suçlu hissettim ağladım annem hissetcek diye ödüm koptu o an ilk defa anneme ait hissedemedim kendimi annem normalde çok sinirli biridir o an çok normaldi sanki ben yoktum o yoktu o bile sanki bana öyle hissediyordu nefes alamadım ilk defa böyle hissettim sanki bir yabancı gibi bu hislerimin devam etmesinden çok korkuyorum ya kendimi anneme ait hissedemezsem bu aralar çok mutsuzum toparlanamıyorum?