Annem ile aramda bağ hissedemiyorum?

Ben de aynı durumdayım. Küçükken annemlerin ihmali yüzünden daha bir yaşındayken üzerime çay dökülmüş ve karnım yanmış. Bir seneye yakın tedavi görmüşüm ve yine ailemin ihmali yüzünden yaram enfeksiyon kapmış ve çok kötü bir iz kaldı. Tüm çocukluğum senin yüzünden daha nerelere gittik paramız yokken masraf yaptık senin yüzünden gibi suçlamalarla geçti ve henüz bir yaşında olan bir çocuğu suçlayacak kadar utanmaz ve pişkinler. Hep karnım çirkin diye içten içe çirkin hissettim erkeklerle iletişim kuramadım. Üniversitede de beni lösemi olmuş , obez , saçları , kaşları ve kirpikleri dökülmüş aynı zamanda eğitim anlamında ekonomik anlamda benim çok altımda bir çocukla evlendirmek istedi annem. Bu çocuk benim dengim değil ben çok mu çirkinim de beni her anlamda düşük bir insanla evlendirmek istiyorsun dedim. Annem de sen güzel değilsin ki çok çirkinsin kendini güzel mi sanıyorsun o yanık karnınla kim seni alsın kimse seni istemez dedi. Bunu bir kez de demedi aralıklarla bu zorbalamayı devam ettirdi. Kendimi hiç sevmiyorum her gün ağlıyorum. Şu an bana güzelsin diyor ama onun yüzünden 28 yaşına kadar sevgilim olmadı sevgilime karşı da çok ezik kaldım sanki benimle sevgili olması bir lütufmuş gibi annemi affedemiyorum. Onunlayken çok mutsuzum ve sürekli beni sevdiğini söylüyor ama buna asla inanmıyorum. Ölmek istiyorum kendimi öldürmeyeceğim ama ölsem de bir kaza geçirip hiç üzülmem çünkü her gece üçe dörde kadar uyumayıp saatlerce ağlamak bunu kaldırmıyorum.