Hiçbir doğruluk payı yok. Böyle bir acizlik olamaz, tanımadığın birinin senin düşündüğün gibi biri olduğunu nerden biliyorsun? Veya bir delinin attığı taşa inanmak ne kadar mantıklı? Herkesin kendi aklı var neden? kullanmak için, o zaman kullanın.
Doğru değil tabiki, bunu bizim insanımıza anlatamazsın, mesela dul kalmış bir kadına her zaman kötü gözle bakarlar, ne yaşadığını bilmezler, bunlara cahil diyorum ben, bak mevlana ne güzel söylemiş ;
"Benim hayatımı yargılamadan önce, benim ayakkabılarımı giy ve benim geçtiğim yollardan, sokaklardan, dağ ve ovalardan geç. Hüznü acıyı ve neşeyi tat. Benim geçtiğim senelerden geç, benim takıldığım taşlara takıl. Yeniden ayağa kalk ve aynı... yolu tekrar git, benim gittiğim gibi. Ancak ondan sonra, beni yargılayabilirsin.."
En sevmediğim şey hiç kimse kim olursa olsun tanımadan bilemez bir çok kişi sadece tek bir nokta ya kitleniyo ya gördüğü ne ya da duyduğu na inanıyor aslında tanisa hiç de kendi kafasında kurduğu gibi değil belki çok mükemmel biri belki de tahmin edemeyeceği kadar şerefsiz kim bilir önemli olan tanımak gerisi boş bir yalan dolduruş sadece
Kendi içinde bir değerlendirme yaparsın, kişi hakkında bir fikir yürütmeye çalışırsın ama ön yargıyla yaklaşmak saçma. Tanımak lazım bilmek lazım. Ne demiş Einstein atomu parçalamak ön yargıyı parçalamaktan daha kolay..
İnsanlar ve egoları işte... Hiç kimseyi yargılamayın. İnsanların içindeki yangınları, savaşları, acıları, ölümleri bilemezsiniz. Anlamaya çalışın, yardım edin, dinleyin ama asla yargılamayın.. O insanın geçtiği yolları bilmeden onun yolunu kınamayın. Ya yardımcı olun ya da uzak olun. İnsan olmak bunları gerektirir; toz olan hayatları birde duman etmeyin..
Taniyacan ki ona göre karar vercen fakat insanlar fotoya bakıp a şu böyledir diyebiliyor yanlış fotoğrafa bakarak insanın ön yargılamamak gerek tanı ki ne olduğunu gör
En İyi Cevaplar