Nasıl anoreksiya olurum?

Bak hayatım bunu dışardan seni yargılayarak değil bizzat yaşamış biri olarak söylüyorum. Bana ilkokulda çubuk kraker derlerdi o zamanlarda hep kilolu olmak istemisimdir ortaokulda bile eskisi gibiydim 9. Sınıfta bazı sebeplerden dolayı okula gidemedim bir hastalık geçirdim ve yatağa mahkum kaldım o zamanlarda 45i falan görmüştüm ama hiçbir zaman kilo takıntım olmadı. KİLO dediğimiz o kavramdan zerre haberim yoktu 10. Sınıfa baslamamla hayat hikayemin ilk tohumlarını serptim. Çünkü aşık olmuştum ve yeteri kadar güzel hissetmiyordum ben hep eğlencesine yaşayan hiçbir zaman dışarı çıkınca makyaj yapma gereğinde bile bulunmayan üstüme uakistirdigimi giyen bir kızdım doğallığı seviyordum ama aynı mahallede olduğu için onu görmek adına önce giyim tarzımı değiştirdim kendime bir sürü kiyafetten tut makyaj malzemesine kadar her şeyi aldım okula giderken usenmezsem makyaj yapıyordum iltifatlar gelince kendimi aşırı mutlu hissediyordum. Ne yazık ki bunları yaparken hayatımı zehir edecegimin farkında bile değildim. Çünkü bende MÜKEMMELLİYETÇİ olma algısı başlamıştı. Bunun süreçleri aşırı uzun ben sadece sonundan bahsedelim; anormal derecede aynaya bakıyordum normalde hicbir gün aynaya bakıp"şu kadar fazlalığım var kilo versem iyi olur aslında?' gibi düşünmezdim ama o algının beni getirdiği nokta akıllara zarardi. Boyum 157 civarında kilom ise 58 di göbeğim ve bacaklarım kendini aşırı belli ediyordu bunun farkında vardigim gün arkadaşım bana "canım aslında çok güzel bir kızsın ama kilo versen daha iyi olur (!)" Demişti. Bunun üzerine aylarca diyete girip çıkıyordum artık arkadaşlarım bana "bugün de mi diyete girdin çıkman iki saat falan sürer." Gibisinden ironilerde bulunuyordu. ben de bir iki bir iki derken öyle bir raddeye ulaştı ki artık gaza gelmisyim. Bigun yutubta "Öldürücü diyet!" Başlığını gördüm. Herkes bunun sonunda ölümün olduğunu falan söylüyordu. Herkes ben bırakırım kilo verince diye girisip elinde olmadan hiç yemek yememeye başlıyormuş. Ahahah ne garip:) kendimi her konuda frenleyebilen biri olduğumdan olsa gerek amaaan be iki ay falan dener formuma girer sonradan bırakırım diyip işin içerisinde girişmiştirm. İlk başlarda aşırı zordu ilk gün hele başıma ne agrilsr girmişti sonra babam o gün hamburger almıştı ben de hayva gibi yemiştim. O gün kendimden nefret etmiştim gergin sevdiğim çocuğun fotosu ile kendimi kıyaslayıp " ben olsam ben de kendime bakmazdım ayı gibiyim böylelerine kilolu adamlar bakar anca. " Diyor sonra aklıma yediğim yemek gelince üst düzeyde bı suçluluk duygusu besliyordum. Öte yandan yakın arkadaşlarımla beraber akrabalarım bile bu konunun üstünde duruyorlardı. 30 yaşında bir çocuğu var göbeği ondan önce ilerliyo bana gelmiş kilolusun diyo sen nesin dediğimde de " ben çocuk dogurmusum hayatım. " Deyip geçiriyordu:D formda kalmanın yaşı mi olurmuş her şeyi bir çocuk doğurmaya vuruyor çevrede görüyoruz beş çocuk doğurup ipincecik olanları da. Mesele boğazda bu kadar basit. Ama ben yine de oturup ağlıyordum. Sonra kusma muhabbetlerine girdim bu benim için akıllara zarar zevkli idi. Düşünebiliyo musunuz aklınızdan geçen her şeyi en ağır kalorili tatlıları sınırsız kolalwrı waffleları kekleri çikolataları yiyor ama zerre kilo almıyorsunuz. Çünkü gün içerisinde belki de on on beş kez kusuyor ve kusunca içinizde oluşan o eşsiz huzurla gözünüzü kapatıp yatıyorsunuz. Anlık bir atakla on kişinin yiyebileceği yemekleri " ne de olsa kilo yapmaz " gözüyle gümletiyorsunuz ama yemekten sonra " hay ağzıma tüküreyim keşke yemeseydim" deyip bosaltiyorsunuz. Sonra "bu sondu daha da yemem." Deyip mideniz boşaldığından banyodan çıkar çıkmaz bir gözünüz ocaktaki yemeğe bakıyor. Hep bu örüntüde ilerliyordum. Aklım her saniye yiyip kussam mi ne kadar kilo verdim acaba yesem mi ama yok yersem kusmakla uğraşamam deyip yiyerek pişman olmakla geçiyordu. Bu böyle iki sene devam ettiğinde kendimde yaklaşık 5 kilo verme dışında bı etki göremedim. Kusmak kilo verdirir dedikleri yüzde yüz yalan dostum. Yok öyle kusmakla bir yere gelinmez benim sadece yüzüm kuxulmuştu hepsi bu. Burnum kabak gibi ortada kalmıştı. Hele dişlerim mide asidinin etkisiyle sapsarı olmuştu ve arka dişlerim çürümeye yüz tutmuştu. Tatlıyı açıdan ağzıma bile suremiyordum ama doktora gidersem doktor kustugumu anlar diye de agırıuı cekiuordum. Sonra anoreksik olmaya karar verdim ve yemeklerden bir şekilde kendimi soguttum. Annem zorla yediriyordu ya yedim diyordum ya da azıcık yiyip kusuyordum. Zamanla 40 kiloya ulaştım ama o kadar tipsiz oldum ki anlatamam. Kız dediğinin belininxe popsu büyük bacakları kalın olur. hele yüzü etki ve kolları da hafiften balık etliyse ne de sevimli. Ama ben bir ortamda hep çocuk gibi duruyordum. Yapım minyon değil kemikliyim görünüşümle birlikte sağlıksız olduğumdan kilosuz olduğum besbelliydi. Gözlerimin parlaklığı gitmiş derim esnemis ağız kenarlarımdaysa siyah siyah lekeler çıkmıştı. Bu sefer vücudum bir yana sadece yüzüme odaklanmıştım. Bir erkekle buluşmaya ne cesaretim vardı ne de güvenim. Bilirisiniz deli dolu çağlar ama ben o çağları aynanın karşısında kendi kendime ne kadar kilo verdiğimi düşünmekle geçirdim. Yemek yiyip kusmayı unuttuğum zamanlarda çok mutlu dahi olsam midem sıkışıyor, stresli ve kaygı bozukluğu hissediyordum. Hani böyle en mutlu anınızda bile bir mutsizluk var ama siz onun neyden kaynaklandığın bile bilemezsiniz ya benimkine oydu işte. Sonra aa kusmayı unuttum olup banyoya gidiyordum. Çocuğun biriyle buluşmaya gittiğimde beni hiç beğenmediğini düşünüyordum. bu düşünce zaten iki üç yıldır aklımda iken bir de buluşma konusundakk kaygımı siz düşünün. Bu kaygıyı tekniken karşıki cinsine sinyallere ulaştırıyorsunuz ve kendine güvenmeyen kız profili ciziyorsunuz. Çünkü standartların altında bile olsa sınırları aşıp kendine son derece güvenen ve bu güveni karşıki tarafa sinyalleuen kızın cesareti bile adamı etkiler. Ben güzel de olsam bu his yüzünden negatif etki yaratıyordum. Ve hiç sevgilim dahi olmuyordu. Ama hayata dar bakmayın. Çünkü inanın zekaniz ve cesaretiniz varsa erkekleri köpeğiniz bile edebilirsiniz. Çünkü evde bir süs yaratan ama kendine bile faydası olmayan bir oda süsü olmaktasa kardeş ben buyum kendime güveniyorum işine gelmezse kapı orda diyen sempatik bir kıza dönüşüyorsunuz. Kendinizi ne erkeklere ne de başka birine göre ne kıyaslayın ne de yaratın. Çünkü unutmayın onlar güzellik algısına bir at gözlüğüyle bakıyor. Siz de güzellik algısına kendi tarzınızda bı yenisini daha ekliyorsunuz. Pozitif olun doğal ve sağlıklı beslenin bir de akşam belli bir saatten sonra yemeğinizi kesin haa bir de su en yakın arkadaşınız olsun tamamdır. İnsanlar sizi sıkıyorsa kitaplara sığının. Onlar en iyi dosttur. Psikolojik süreçte kendimi insanlardan mümkün olduğu kadar uzaklaştırdığım için biliyorum bunu. Siz insanlar için sekillenmeyin, onlar sizin için sekillensinn. Kendinizi seven olmazsa annenizi düşünün. Hayat kısa bu yüzden her gününüzü son gününüz olarak yaşayın. Saygilaarr👉👈

gifoid.com/wp-content/uploads/beauty-gif.gif

bunu ıstemendekı sebep ne acaba valla çok merak ettim 🤔

Anoreksiya ne haberin var mı senin? Ölümcül bir hastalık ve 30 kilo iskelet gibi kalıyorsun.
Bu kadar da saçmalamayın ya

Niye anoreksiya olmak istiyorsun ki bir hastalık ve hayati tehlikesi bile var

Boy ve kilonu söylesene bi?

Senin kafan mı iyi ya ne Anoreksiyası

Bu gidişle anoreksiya değil ceset olursun.

Allah akıl fikir versin

Çok zayıflar sevilmiyor canısı

Cok zayıf olmakta iyi diy . Orta yolunu bul

sen spor yap senin derdin o

Dikkat et zayif olayim derken hasta olma

Kimse bakmaz o zaman sana😀