Sanırım çok korkağım?

İçine kapanik biriyim, ayni zamanda utangac. Okula baslamadan gayet mutlu neseli bir cocuktum fakat okula baslayinca hersey bozuldu. Biraz stresli bir cocukluk gecirdim. Okul sendromu vardi sanirim, sert yapılı bagiran hocalar vardi. Bunlar bende kotu etki birakti. İcine kapanik biri oldum. Arkadas cevresinde yedigim kaziklar da bunda etkili.
Konuya gelecek olursak, kimseyle tartismaya girmek istememek mi diyelim, korkaklik mi diyelim bilemedim. Sokakta gurultu yaparak oynayan cocuklara bile bagiramiyorum gurultu yapmayin diye. Hayir cocuklardan korkma gibi bir durum da yok ama bilmiyorum iste bendeki bu şey ne. Kirtasiyeciyle tartismaya girmistim. Kadin bana bir sebepten dolayi kizdi imali bir sekilde, ben de ona. İnsanlarla tartismaya d giremiyorum, cunku aglayasim geliyor. Kadinla tartistim sonra kadin gitti isine bakti, ben de alacagimi aldim ama o sure icinde gozlerim doluyor gibiydi, aglayasim geldi. Siniftaki kiz arkamdan konusuyormus, sonra ben de takmadim. bir gun yaptigi haksizliga dayanamadim patladim ona ama. Ellerim de hafiften titremeye basladi, heyecanlandim. Ben bile sasirdim tartisma yapabildigime, haksizligi farkedip karsi ciktigima.
Ben nasil cesaretli olabilirim, onu soruyorum size. İlk defa girdigim biyerde siparis verirken bile zorlaniyorum. Ya da biriyle tanisirken ilk konusmada ter döküyorum hic rahat davranamiyorum. Girişken sosyal nasil olabilirim...