Babamı affetmezsem pişman olur muyum?

Bak Can'ım benim benzer durumlar yaşadım 1 yaşındayken beni terkeden bir babaya sahibim. Onu ilk 10 yasında daha sonra 16 yasında gördüm. Amerika da yasıyor. Babam maddi olarak yanımda oldu ama burmumdan da getirdi. Sürekli laf soktu vs. 8 sene sonra yolda karşılaştık geldiğini söylemedi bile. Üniversiteyi bitirdim 2.5 sene psikolojik baskı gördüm. Sonrasında 24 yasındaydım karsılastığımızda o anda Nasıl bir psikoloji yaşadım anlatamam. filmlerde olur ya yıllar sonra kavuşma sahneleri elimden telefonum çantam düşmüş ben yığılmışım yolun ortasında ona sarılıp ağlıyordum kendime geldiğimde. Anneme de babama da tavrımı koydum 25 senenin tartışmasını istemiyorum. Benim babamı bir daha ne Zaman göreceğim meçhul. Ben babamla anım olsun onla birşeyler yaşamak istiyorum diye. Hiçte pişman değilim bu kararımdan. Bir sabah işe gidecektim öğretmenim bu arada bana kahvaltı hazırlamak istedi beni okula bırakacaktı ardından hayır baba ben uyumak istiyorum dedim oysa ki uyumadım ağladım. Çünkü 10 yaşındayken de bir sabah bana kahvaltı hazırlamıştı beni okula bırakmıştı ben o sabahı hayatım boyunca unutamadım. Hep o beklentiyle beklemiştim özlemiştim onu. Bazı şeyleri sınırlı yaşadım. Sarılmak istediğinde izin vermedim. Kendi içimden geldiğinde yaklaştım. Onla 1 hafta geçirdim. En azından onu tanıma fırsatım oldu. 3 sene olacak görmeyeli ben babamı özledim. Tüm yaptıklarına rağmen özledim. İçimde ona dair bitmeyen hesaplar var. Kırgınlıklarım duruyor, yaptıklarını hazmedemiyorum. Ordaki ailesini, hiç görmediğim 15 yaşındaki çocuğa yaptığı babalığı kıskanıyorum. Affedemiyorum. Olmuyor affedilemiyor. Ama vicdanım rahat geçenlerde doğum günüymüş 56 yasına girmiş Allah korusun yine ama bugün yarın ölürse ben babamı gördüm tanıdım diyebilirim. O yüzden sende bu şansı kendine ver. Affetmek öyle kolay değil yaptıklarını, babasızlığını, size yaşattıklarını unutamazsın tabiki ama en azından ileride dönüp baktığında ben babamı tanıdım diyebilirsin. Babana değil bu şansı kendine vermelisin.

Şu affet diyenlerin böyle bir olay yaşamadıkları için vicdanen böyle bir şey söylediklerini düşünüyorum. 14 yıldır görüşmek istememiş, 14 yıl sonra ne olmuş.
Kendi babamdan örnek veriyorum. Annemle babam boşandı baya da zorlu bir süreçti. Çok olaylar oldu. Sonra gitti evlendi beyefendi. Ne arayıp ne sordu 4-5 yıl boyunca. Sonra o kadınla da anlaşamamış tekrar boşandı kendine baktıracak kimsesi kalmadığı için tekrar rahatsız etmeye başladı. Kardeşim askere gidecekmiş de onu görmek istiyormuş. Askerde para yollamak istiyormuş. Kardeşimde iki peygamber bir araya gelse görüşmem ben onunla dedi. Ama oturduğumuz evi de bilmediğinden teyzemleri rahatsız etmeye başladı. Bizi bulamayınca da tuttu tekrar evlendi. Gene ses yok.
Sonuç olarak çıkarı varsa var, yoksa yok modundaydı. Senin babanı bilemiyorum tabi. Ama 14 yıl sonra ne olmuş, onu merak ettim.