Babanızı affedebiliyor musunuz?

Aklım almıyor ya birinin babasını böyle güzel anması yanlış anlama yani hiç mi kötü şeyleri olmadı

Ben seni anlıyorum güzel kardeşim. Arkadaşlarım hep der ki, sen baban hakkında konuşurken gözlerinin içi parlıyor. Benim hiç öyle olmuyor derler. Ama yemin ederim 38 yaşındayım, babam diye demiyorum, Rabbim nurlarda yatırsın, babam tanıdığım en has adamdı. Koca cüsseli, kolları yana açık kabadayı gibi yürürdü. Ama ne ben ve kardeşleriö ne annem bir fiskesini yemedik. Bize hep "babam bizi çok döverdi, ben bilirim babadan dayak yemek nedir" derdi. Bir kere birinin karısını kızını konuştuğunu görmedim. Bir kere bir kadına dönüp baktığını görmedim. Anneme aşağılayıcı laf söyleydiğini ya da küfürlü konuştuğunu görmedim bilmedim. O yüzden ben hep erkekleri babamla kıyasladım, kimseyi de sevemedim bu yüzden. Çünkü benim adamlık anlayışındaki çıtam hep babam oldu. Allah ana babanın da hayırlısını versin herkese güzel kardeşim. Maalesef herkese iyi ana baba denk gelmiyor. Lütfen sen gelecekteki çocukların için iyi baba adayı seç.

Peki böyle babanla baba kız gezebilir miydiniz mesela annen olmadan da. Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun

Amin canım. Biz annem evdeyken, bende ve kardeşlerim babam dışarı çıkarken çok peşine takılmışlığımız vardır. Hatta şunu hep anlatırım, babam akranları kahve ye giderler, cafe ye değil. O dönemde cafeler pek yok zaten. Hafta da 1 falan babam kahveye giderdi akşamları arkadaşları ile görüşmeye, mesela ben baba bende gelim mi derdim, babam kız kısmının kahve de ne işi var demezdi mesela, 9-10 yaşlarındaydım. Hadi gel derdi, tutardım elinden beraber gider gelirdik. ya da parka giderdik. Gülhane parkında falan götürürdü bizi. Büyüdük ve babamızla balkonda kahve içip dertleşmeye başladık. Biz babamdan hiç bir şey saklamazdık ama babamda hep böyle öğütlerdi, ben sizin kabahatinizi başkasından duymayayım, siz bana direkt söyleyin, belki kızarım, ama küsmem derdi. Ama başkasından öğrenirsem ağrıma gider derdi. Çok şükür babamda iyi adamdı, ama biz çocukları ve annemde babamı hiç üzmedik, rencide etmedik, evimizin direği bildik. Ama işte bu karşılıklı, babam dövse sövse nasıl saygı duyabilirdik ki. Bir ailede baba faktörü çok önemli gerçekten.

Keşke daha fazla zaman geçirebilseydiniz üzüldüm adınıza

Yani ben depresyona girdim en son Aldatma sonrası ama onu da kabul etmek zorunda kaldık ne yapalım