Polis eşi olmak nasıldır?

Arkadaşım polis eşi değilim ama olacağım inşallah sevgilim çevik kuvvet görüşmemiz bile çok sıkıntı oluyor zor sevdiğinin özlemine sabredebilmen gerekiyor , her görüşmeniz sanki son görüşmeniz gibi oluyor kokusunu öyle bir çekiyorsun ki içine sanki sana birşey olursa kokunu hiç unutmayayım der gibi kokunla yaşayayım der gibi o göreve çıkıyor sen yüreğin ağzında ondan haber bekliyorsun herşey geliyor aklına saniyeleri sayıyorsun 1 dakika 1 saat gibi geliyor sonra kendine geliyorsun birşey olmasın diye dua edip herşeyin iyisini düşünmeye başlıyorsun dua ederken gözünden bir damla yaş düşüyor onu hatırlatacak diye o yaşı bile silmek istemiyorsun başka birşeye odaklanmaya çalışıyorsun ama aklın hep onda ha birde sosyal yönü var bu işin halk arsında nasıl görüldüğün ben öğrenciyim sevgilimle aldığımız yüzüğü arkadaşlarım gördü sordu bende söyledim sevgilimle aldık diye işte biz tanıyormuyuz diye sordular muhtemelen hayır diye cevap verdim ne iş yapıyor diye sorduklarında beni sevgilimin işi yüzünden farklı görmesinler diye boşverin ne yapacalsınız falan diye geçiştirdim hani polis eşi ya da sevgilisiyseniz bunun ayrı bir havası oluyormuş ama alakası yok inanın gerçekten seviyorsanız karşınızdaki gerçekten adamsa yaptığı işin hiç bir anlamı olmuyor neyse arkadaşlarımın ısrarı üzerine söyledim vay be , oha çok iyi ya gibi tepkiler aldım yani demem o ki farklı oluyor herşey ama bir polisle falan sevgiliyseniz bunları dikkate almamak gerekiyo netice de ikinizde birbirini çok seven normal insanlar oluyorsunuz hani değişen birşey yok sadece mesleği tehlikeli ve inanın polisler kızların dışarıdan gördüğünden farklı. He işi eve taşır konusuna gelince alakası yok siz üzüldüğü ya da sinirlendiği zamanlarda onun üzerine gitmeden ona köstek değil destek olursanız o da sizin çabanızın farkına varıp yine sizin sevdiğiniz masum erkeğe yani kendi haline dönmesi 2 dakika sürer merak etmiş sormuşsun arkadaşım umarım aklındaki soru işaretinin cevabını net olarak verebilmişimdir. :)

Eşim özel harekatta. Geçen yıl şarktan geldik güya batidayiz ama 10 gün evdeyse minimum 40 gün yok. İnsan kendini bosveriyor da 2,5 yaşındaki kızım babacim neden gelmiyor, beni birakip gitti mi demesi ve her kapı çalışında babacim geldi diye zıplayarak kapıya gidip başkasını gorunce yaşadığı hayal kırıklığı her şeyi anlatır sanırım. Eşim şu an güneydoğu da ve günlerdir ulasamiyorum her an her saniye nefes almakta güçlük cekiyorum. Eşini sevmeyen insan katlanamaz bu sıkıntılara ve güçlü olmak gerekiyor evin hem annesi hem babası oluyorsunuz. Muslugum bozulmuş kocam gelsin tamir etsin diyemiyorsun aliyorsun eline anahtar takımını yapabildigin kadar girisiyosun işlere. İyi yanları da var evlerine ailelerine çok bağlı oluyorlar zaten evde durduklari zaman kısıtlı olduğundan her saniyeyi ailesine ayırmaya çalışırlar yorgunluklarını belli etmeden, çatışmanın ortasında bile arayıp haberlerde okuyup merak etme iyiyim allaha emanet ol derler. Sırf üniformasi için evlenecek olan varsa fazla dayanamaz bosar adamı