İnsanlara üzülemiyorum, acıyamıyorum. Mutlu bile olamıyorum. Hislerimi kaybettim?

Eskiden olsa tanımadığım insanın ölüm haberine, birinin ağlamasina, çocukların hasta olmasına, sokak hayvanlarına aklınıza gelebilecek her şeye üzülürdüm. Son 1 senedir beni büyüten dedemin ölümüne dahi üzülmedim. Kimseye üzülemiyorum. Eskiden ağlayan birini görünce bile içim acırdı şimdi gözümün önünde işkence etseler hiçbir sey hissetmem. Mutluluk bile hissedemiyorum hiçbir şey karşısında. En iyisi yazmayin lütfen çunkü benim için acıma duygusunu, vicdani kaybetmek ölümle aynı şey.
Güncellemeler
+1 yıl
Yardım edin lütfen. Gerçekten insani duygularımi kaybediyorum. Artık çıkarlarım daha önemli geliyor insanlardan... Tedavi mi olmam gerek?
İnsanlara üzülemiyorum, acıyamıyorum. Mutlu bile olamıyorum. Hislerimi kaybettim?
Cevapla