Ailemi utandirmak istemiyorum! LÜtfennn yardim?

şu an cok zordayim cünkü 1 yildir üniversitedeyim ve hafta ortasi ailemle kalmiyorum. Bir ikizim (erkek) var ve bana dün tablet aldi ve temin beni yurda biraktigi sirada arabada "senin gibi bir kardesim oldugu icin cok sansliyim, simdiki kizlar hep sokaklarda, sen cok dogru yolda ilerledin hep, seninle gurur duyuyorum" dedi. O an aglamak ve haykirmak istedim aslinda hic öyle degil diye ama kendimi tuttum. Utaniyorum yalan söyledigim icin ama onlari hayal kirikligina sokmak istemiyorum. Cok cabaladim, yurtdisinda yasiyorum ve ögretmenlik okuyorum ve yani sira özel ders veriyorum ve böyle kendi parami kendim kazaniyorum. Onlara yük degilim maddi anlamda ama yinede korkuyorum. Gecen yaz, sinavlara giremedim cünkü hastaydim baya ama onlara girdim dedim. şu an da ailem her gün okula gitdigimi saniyor ama gitmiyorum cünkü artik cok birikti ve hepsini bu yariyilinda yazamam. Yaz tatilinde söylemek istedim ama yapamadim ve şu an sürekli ertiliyorum. Ve dün kardesim öyle hediye filan alinca daha da cok kendimi kötü hissettim. Lütfen onlar duymadan ben söylemek istiyorum ama nasil söyliyebilirim? 20 yasindayim ve hep yasimdan daha olgun birisi oldum. Simdi baska üniversitede okuyabilirim ama kendimi cok yorgun ve bitkin hissediyorum cünkü sadece hasta degildim gecen yaz, dost görünen kisilerin hepsinin gercek yüzlerini gördüm ve buda beni baya yikti. Hic iyi degilim aslinda, şu an kimsem yok, ama güclü olmaya calisiyorum. Ailem sadece kararima saygi duyup beni desteklemelerini istiyorum. Cünkü onlar da biliyor alin terimle buralara geldigimi. Lütfen bana fikir verin. Simdi okulu birakicam dersem neden filan dicekler ve ben "size gecen yaz yalan söyledim" diyemem. Ne söylesem beni ikna etmeye calisicaklar biliyorum. Zaten ben herseyden vazgectim ama yinede B plani şu an ariyorum. Yani yinede okumak istiyorum. Sadece bu okulda degil cünkü o kadar yüz var ki görmek istemedigim...
Aileme ne gerekceler verebilirim beni anlamalari icin?