ദ്ദി ༎ຶ‿༎ຶ ) Sizce hayata nasıl bir bakış açısıyla yaklaşmalıyız?

İnanılmaz, çok güzel bir soru sormuşsun. Son zamanlarda yaşadıklarımı düşününce bu sorunun cevabını ben de kendi kendime çok sorayım. İnsan bazı şeyleri yaşamadan hayatı sadece bildiği kadarıyla değerlendiriyor. Ama başına bazı şeyler geldiğinde hayata, insanlara ve sahip olduklarına bakış açın gerçekten değişiyor.

Ben artık hayata biraz daha “her şeyin kıymetini zamanında bilmek” gerektiği düşüncesiyle bakıyorum. Çünkü bazı şeyleri sürekli erteleyebileceğimizi, sevdiklerimizin hep yanımızda olacağını, yarının mutlaka geleceğini düşünüyoruz. Oysa hayatın böyle bir garantisi yok. Bir gün çok önemli sandığın bir şeyin aslında hiç önemli olmadığını, bir gün de sıradan gördüğün küçücük bir anının yıllar sonra hayatındaki en değerli anılardan biri olduğunu anlayabiliyorsun.

Son zamanlarda şunu da öğrendim; insan herkesi memnun etmeye çalışmamalı. Herkes seni sevmek zorunda değil, herkes seni anlamak zorunda da değil. Kimin ne düşündüğünü sürekli önemseyerek yaşarsan kendi hayatını yaşamaya fırsat bulamıyorsun. O yüzden elimden geldiğince insanların düşüncelerinden çok kendi vicdanımı dinlemeye çalışıyorum.

Bir de hayatın sadece çalışmak, para kazanmak, bir şeyler satın almak ve sürekli bir sonraki hedefe koşmak olmadığını daha fazla düşünüyorum. Elbette çalışacağız, hedeflerimiz olacak, kendimiz için bir gelecek kuracağız ama arada durup gerçekten yaşadığımızı da fark etmemiz gerekiyor. Sevdiğimiz insanlarla vakit geçirmek, sağlığımızın kıymetini bilmek, küçük şeylerden mutlu olabilmek, içimizden geldiğinde bir yere gitmek, ertelediğimiz bir şeyi yapmak… Bunların da hayatın kendisi olduğunu düşünüyorum.

Bir şey daha öğrendim; insan yaşadığı kötü şeylerin kendisini tamamen değiştirmesine izin vermemeli. Hayat bazen çok ağır geliyor, insanlar hayal kırıklığına uğratıyor, planlar bozuluyor, hiç beklemediğin şeyler oluyor. Ama bütün bunlara rağmen içindeki iyi tarafı kaybetmemek gerekiyor. Daha dikkatli olabilirsin, daha mesafeli olabilirsin, sınırlarını daha iyi çizebilirsin ama kalbini tamamen kapatmamak lazım.

Kısacası ben artık hayata “yarın kesin varmış gibi değil, bugün elimdeyken kıymetini bilerek” yaklaşmaya çalışıyorum. Her şeyi kontrol edemeyeceğimizi, bazı şeylerin bizim elimizde olmadığını kabul etmek de insanı biraz olsun rahatlatıyor. Plan yapacağız, hayaller kuracağız ama hayatın bize getireceklerine de açık olacağız. Çünkü bazen insanın en güzel sandığı planı gerçekleşmiyor ama hiç hesapta olmayan başka bir yol açılıyor.

Sanırım benim için hayatın özeti şu oldu: Elinden geleni yap, sevdiğini sevdiğini belli et, kimseye kendini tüketene kadar yetişmeye çalışma, sahip olduklarının kıymetini zamanında bil ve yarını düşünürken bugünü kaçırma. Çünkü hayat gerçekten düşündüğümüzden çok daha kısa.

Pozitif bakmak lazım ama olumsuz yönleri de unutmamak gerekir

Pozitif yaklaşamıyorum. Üzgünüm.

En iyisi bakmamak ya