Çocukluktan beri dışlanmak?

Onu zaten ilk gördüğümde tanıyor gibi hissettim abdbdbdb bende 6. Sınıftan itibaren hiç arkadaşım olmadı onu bırak sessizim yanımda kimse yok diye çok zorbalıklara dışlanmalara maruz kaldım üniversitede zaten bir tane arkadaşım var onla da başka sınıflara düşünce samimiyet bitti bir de anlaşamadık direkt sildim hayatımdan. Yurtta da bir kızla yakın arkadaş olduk birlikteydik hep ama iki hafta sonra boğulmaya başladım yalnızlığa alışmışım sanırım.

Çocukluktan beri tekrar eden dışlanma çok yorucu bir deneyim olabilir ve insanın “Acaba sorun bende mi?” diye düşünmesine neden olabilir. Ama bunun tek açıklaması kişinin kendisi değildir. Bazı insanlar küçük yaştan itibaren daha çekingen, hassas veya farklı ilgi alanlarına sahip olabilir; bu da bazı gruplarda uyum sağlamayı zorlaştırabilir. Bazen de kişinin kendine güveni, konuşma tarzı veya insanlarla yakınlık kurma biçimi yaşadığı dışlanmalar nedeniyle etkilenebilir. Ama diğer taraftan, çocukluk ve ergenlik dönemlerinde bazı gruplar bir kişiyi haksız yere dışlayabilir. Popülerlik, grup içi dengeler, kıskançlık veya önyargılar da etkili olabilir. Sürekli dışlanmış olmak, kişinin değersiz olduğu anlamına gelmez. Daha sağlıklı bakış açısı, “Ben neden sevilmiyorum?” yerine “Ben hangi insanlarla daha rahat ve karşılıklı değer gördüğüm ilişkiler kurabiliyorum?” diye düşünmektir. Bazen doğru çevreyi bulmak, yanlış çevrelerde kabul görmeye çalışmaktan daha önemlidir.