İçinizdeki boşluğu neyle dolduruyorsunuz?

Bu içimizdeki boşluk, başka insanlarla değil; önce kendimizle kurduğumuz bağla doluyor düşüncesindeyim ben. Bazıları işe sarılıyor, bazıları spora, bazıları kitaplara, müziğe, seyahate... Bazıları da sürekli birilerini hayatına alarak o boşluğu kapatmaya çalışıyor. Ama şu gerçek ki, içimizdeki eksiklik gerçekten bize aitse, onu başkası uzun süre dolduramıyor. Anlık bir geçiştirme oluyor, o boşluk tamamen geçmiyor. Sadece zamanla yerini kabullenişe, yeni alışkanlıklara ve yeni anlamlara bırakıyor.

İçimdeki boşluğu çoğu zaman düşünerek, yazarak ve kendimi oyalayarak doldurmaya çalışıyorum. Bazen çay, müzik, yürüyüş ya da sessizlik iyi geliyor ama bazı boşluklar tamamen dolmuyor, sadece insan onlarla yaşamayı öğreniyor. Her eksikliği biriyle kapatmaya çalışmak da doğru değil bence; bazen insan kendi içinde toparlanmayı bilmek zorunda kalıyor.

Doldurmuyorum. Varoluşsal küçük bir boşluk kalıyor muhakkak, o da benim değil varoluşun boşluğu bence. Onu doldurmak için kozmik bir değişiklik yapamayacağıma göre bırakıyorum boş kalsın