Bir insan sizin gözünüzden ne zaman düşer, ikinci şansı kolay verir misiniz?

ben öyle kolay kolay insanları "gözümden düşürmekle" falan uğraşmam, o çok kitabi bir laf. Direkt hayatımdan düşürürüm, olur biter. İkinci şans mevzusuna gelirsek... Hata var, kasıt var. Herkes hata yapar, eyvallah, insanız neticede. Ama o hata benim sınırlarımı çiğniyorsa, samimiyetsizlik kokuyorsa orada dururum. Bazı insanların hayatımda hiç olmaması, eksik olmaları aslında büyük bir artı. Kendimi yorup, hak etmeyen birine tekrar alan açmaktansa, o kapıyı bir kere ve tam kapatırım.

Açıkçası arkama dönüp bakmam bile. Bu bir kibir değil, aksine kendine ve vaktine duyduğun saygıdır. Hakkaniyetli olmak lazım; ben karşımdakine ne kadar net ve düzgün yaklaşıyorsam, aynı asil duruşu ve samimiyeti beklerim. Çizgiyi aşan, samimiyetten sapan insan yerini kendi belirlemiştir zaten. Yani gözden düşmek değil de, bazı insanların hiç olmaması hayat kalitesini artırıyor, en güzeli. Gidene yol vermek lazım, her zaman söylerim; herkes hak ettiği yerde kalsın.

Bir insan bana ihanet ederse biter yalan söylerse biter beni aşağılamaya çalışırsa biter şaka kaldırırım ama saygısızlığa tahammülüm yok

Gittiği an ve bahanelere sığındığı an biter.
Ve unutulmamalıdır ki ikinci şans, birincisine ihanettir.

Gözden değil , gönülden düşmektir asıl olan.
Düşeni kaldırmak gerekir
Ancak bir kez , oda yaşananlar hatrına...

Manipülasyon yapıp tepeden bakan kimse bir daha eski yerine gelemez

Şans bir kere veririm değerlendirmezse yuvarlanır gider

ben kimim ki gözümden düşüreyim, yollar ayrılmıştır

Kolay kolay vermem

Yalan ve ilgisizlik
2. Şans nadir

Anlaşamıyorsak düşer.

Değerliyse veririm.