Bölüm 2 — Kayıp Zamanlar Sokağı
Ertesi gün defteri yanıma alıp dışarı çıktım.
Şehrin en eski sokaklarından birine doğru yürüdüm.
İnsan bazen nereye gittiğini bilmeden yürür. Ayakları zihninden daha önce karar verir.
Dar bir sokağın sonunda küçük bir sahaf vardı.
Kapısındaki tabelanın yarısı silinmişti.
İçeri girdiğimde yaşlı adam başını kaldırmadan konuştu:
"Geç kaldın."
Şaşırdım.
"Beni tanıyor musunuz?"
Gülümsedi.
"Hayır. Ama arayan herkes biraz geç kalmış olur."
Rafların arasında dolaşırken gözüm eski bir fotoğrafa ilişti.
Fotoğrafta genç bir adam pencerenin önünde oturuyordu.
Önünde kitaplar vardı.
Yüzünde tanıdık bir ifade...
Sanki yıllardır aynada gördüğüm bakış.
Fotoğrafı elime aldım.
Arkasında şu cümle yazıyordu:
"İnsan en çok kendisine ulaşmaya çalışırken yorulur."
O an garip bir şey hissettim.
Yıllardır peşinden koştuğum birçok şey vardı.
Daha iyi günler...
Daha doğru insanlar...
Daha anlamlı cevaplar...
Ama belki de bütün yolculuk yanlış yöndeydi.
Belki aradığım şey ileride değil, gerideydi.
Belki de insan bazen bir hedefe değil, unuttuğu bir hatıraya doğru yürürdü.
Sahafın kapısından çıkarken yaşlı adam tekrar seslendi:
"Bulduğun zaman sakın sahip olmaya çalışma."
"Neyi?"
"Aradığın şeyi."
"Neden?"
"Çünkü bazı şeyler bulunmak için değil, hatırlanmak içindir."
O gün eve dönerken ilk kez yıllardır taşıdığım yük biraz hafiflemişti.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar