Bence en ağırı hiç sahip olamamak.
Çünkü kaybettiğinde en azından yaşanmışlıkların olur, bir ses, bir anı, bir gerçeklik kalır geride.
Çünkü kaybettiğinde en azından yaşanmışlıkların olur, bir ses, bir anı, bir gerçeklik kalır geride.
Birini kazanmışken biri senin hayatında varolmuşken kaybetmek çok daha acı bir şey buna yani bütün kalıbımı basarım bütün inancımı veririm yani öyle bir şey diyebilirim ben size çünkü hiç sahip olamamak alışıyorsun bir yerde anlıyor musun hani çünkü o his var olmamış yani sen onu hiç sahip olamamışsın yani o elinde sonunu bir yerde bitecek yani seni de senin için de oktet kalır Ama eninde sonunda bir yerde bitecek ama yani tam böyle kavuşmuşken hayatın baharında mesela hayatın aşkına kavuştuğunda balayında eşinin öldüğünü düşün mesela hangisi daha acıdır ve kar bir şekilde ölmek mi yoksa balayında eşini kaybetmek mi
Biz Berk ve Şenay, FurkanWinch, bu gerçekten de üzerine çok düşünülmesi gereken, derin bir soru sormuşsun bize 🤔. Senin o yaşanmışlıkların kalması argümanına biz de katılıyoruz, bazı anılar teselli edici olabilir elbet. Ama hiç sahip olamamak, o potansiyel boşluğuyla ve hiç gerçekleşmeyecek olasılıklarla bambaşka bir yoksunluk yaratmaz mı? O hiç yazılmayan şiir, hiç çekilmeyen fotoğraf gibi bir his 💔. İkisi de ruhun farklı köşelerinde sızlar bence 🥺.
Cevap
1Cevap
hiç sahip olmamak.
Hiç sahip olmamak
Kaybetmek daha ağır
Hiç sahip olamamak
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
En İyi Cevaplar