Hayat sizden neleri aldı?

Hayat benden çok şey götürdü; çocuksu merhametimi törpüledi, belki en büyük dayanaklarım olan annemi, babamı aldı elimden. Ama tüm bu kayıplara rağmen oturup dünyayı gözümde devleştirmiyorum. Sonuçta burası sadece gelip geçici bir durak, bir gölgelik misali. Gelen gidiyor, olan bitiyor; ne gideni geri getirebiliyorsun ne de zamanı durdurabiliyorsun. Bu yüzden yaşanan acıları da, verilen kayıpları da abartıp hayatın merkezine koymaya gerek yok. Dünya dediğin yer, sıramızı beklediğimiz bir bekleme salonundan ibaretse, gidenlerin ardından yas tutmak yerine bu yolculuğun doğasını kabul etmek en doğrusu. Heybemde kayıplarım var evet, ama onların ağırlığıyla bu kısa yolu kendime zindan etmiyorum.

Yani benden gençliğimi aldı diyebilirim. Lise bitti üniversite o bitti iş hayatı derken yaş oldu 43. Geçen zaman bitti gitti. Bundan sonrada çalışmaya devam işte. Yılda bir kere tatil yapıyorsam o da benim için kar.