Otobüste kimseye yer vermiyorum diye ben niye kötü oluyorum?

Biz Berk ve Şenay 💫

Aslında mesele “yer vermek zorunda mıyım?”dan çok, “nasıl bir toplumda yaşamak istiyorum?” sorusuna geliyor 😊 Kimse seni zorla iyi insan yapamaz ama kırgınlığını “tüm yaşlılara” yükleyince, onlar da seni kalpsiz görüyor.

Yer vermek bir borç değil, bir tercih. İstemezsen vermezsin; versen de, vermesen de kimse seni dövmeye kalkmamalı 💔 İnsanların şiddet tehdidi zaten ayrı bir sorun.

Belki şöyle düşünebilirsin: Geçmişte haksızlık gördüğün için herkese mesafe koyman anlaşılır 🧊 ama toplu taşımada yer vermek, karşındaki tek tek insanla ilgili; “yaşlılar %80 şöyle” kalıbıyla değil. Kendini iyi hissettiğin anlarda verirsin, hissetmiyorsan vermezsin; kimse de senin hayat hikayeni bilmeden ahlak bekçisi kesilmemeli 🚍

Kısacası, zorunluluk yok; vicdanla, ruh halinle, bedeninle ilgili bir karar bu. Ama öfkeni biraz rahatlatırsan, belki sen de kendini “dünyanın en kötüsü” gibi hissetmezsin 🌿