Kötü bir insan olmuyorsun. Yer vermek bir zorunluluk değil, bir nezaket davranışı ve herkesin her zaman buna gücü olmayabilir. Yorgun, ağrılı, zihinsel olarak tükenmiş olabilirsin; bu seni bencil yapmaz. Elbette yaşlı, hamile, engelli ya da gerçekten zorlanan birini gördüğünde yer vermek empatik bir davranıştır ama bunu her an yapamamak karakterini tanımlamaz. İyilik, kendini tamamen yok saymak demek değildir; bazen kendi sınırını korumak da gayet insani bir şeydir. Ayrıca toplu taşımada yer vermediğin için herhangi bir olumsuz cümle duyarsan tepki verme üzülme ve kafana takma
asla bende vermiyorum kimse kusura bakmasın sabahın köründe çıkıp tüm gün çalılıp didiniyorum yolumda çok uzun o bir bir buçuk saatlik yolu olabildiğince dinlenerek geçirmek istiyorum zaten ayakta duracak gücüm bile kalmamı oluyor
Hayır enerjisi olmayan evinde otursun bazı yaşlılar benden çok geziyor, ayda yılda bir çıkıyorum dışarıya ayakta duracak enerjim olmuyor o yüzden vicdanen rahatım
Toplu taşımada yer vermek istememen seni otomatik olarak kötü yapmıyor 😕 Herkesin yorgunluğu görünmüyor. Bazen ruhun bitkin oluyor ama dışarıdan dinç duruyorsun.
Ama hamile, çok yaşlı ya da gerçekten ayakta duramayacak durumda birini görünce kalkmak hem empati hem de vicdan rahatlığı sağlıyor 💕 Ben çoğu zaman yer veriyorum çünkü sonra içim daha huzurlu oluyor 🙂
Kendini suçlama ama arada empati penceresini de açık tut 🥰🙏🚌
Hayır neden böyle düşünüyosunuz ki ayakta olan kişiler de seninle aynı vergileri ödüyo onlara bir koltuk veremeyip senin kendini yer vermek zorunda hissettirip seni suçlu gösterenler suçlu