Yaşama amacı olmayan kâfirlerin durumu acınası değil midir?

Para kazanmak, eş bulmak, konforlu hayat yaşamak veya kariyer yapmak gibi sadece dünyaya ait olan ve dünyada kalacak olan küçük işi boş amaçlardan bahsetmiyorum. İnsanın, güneş sistemiyle birlikte devasa galaksimiz içinde uzayda yol almasının ve evrendeki diğer galaksi ve sistemlere kıyasla bir hiç olan dünyada hayat bulmasının ve bir hiç olmak yerine diri, canlı, kanlı bir insan olmasının hiçbir amacının olmadığına inanmalarından bahsediyorum. Her şeyin ve kendilerinin tamamen amaçsız ve sebepsiz olduğuna inanmaları gerçekten de acınası bir psikolojik durum değil midir? Sadece ölümü bekliyor olmaktan rahatsızlık duymuyorlar mı?