Şaşırmayın, arada rap müzik de severim. Bu parça da bir zamanlar buradan çok sevdiğim bir arkadaşım sayesinde listeme girmişti.
Aslında sorunun temelinde yatan ana öğe kaybetmeye dayalı şu tweet:

Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Cam Cilt
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer 
İnsanı olgunlaştıran hamlıktan kurtaran kişiliğini farkındalıklarını tecrübelerini birbiri içinde yuğuran yaşama lezzet katan zamanı anlamlaştıran gerçekler kaybetmek acı çekmek pişman olmak değildir. Ne insanlar tanıdım iflas etsede kayıp versede pişman oluncak yaşanmışlıklara sürüklensede olan bitenin farkındalığına varamamış. İnsan yaşadıklarıyla bakış açısını genişletemiyorsa değiştiremiyorsa aynı yerde duruyorsa hamlığıyla çürümeye mahkumdur. Nezaman yaşanmışlıklar kendisine bir şey katıyor işte o zaman olgunlaşıyor. Değişim şart🤷♀️
Bence insanın hamlığı empati yoksunluğu ile ilgili biraz da. Bir başkasının acısını, ağrısını, derdini tam da onun hissettiği tonda yaşayamasak dahi onun olduğu yerden bakmamız bizi bi tık ham olmaktan uzak etmez mi?
Sanırım üzüntü başımıza geleni değil gelmeden hissetmeyi mümkün kılmalı. O sebeple ben ham olduğumu düşünmüyorum naçizane. Az daha geçerse külümü savuracaklar.
Evet tabii. Bu tip kişiler hayata henüz pembe gözlüklerle bakanlar oluyor.
Kayıplar yaşayıp hayat tecrübesi edinenler de daha olgun kişiler oluyor.
Cevap
0Cevap
Ham değil.
Yokluktan beyhaber oldukları için yaşanmışlıkların olgunluğu onlarlarda olmaz.
Büyümemiş, çocuğa benzetirim ben onları.
Iyi hikayeyi nerden bulacaz hem de 8 tane.
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?