Artık insanları anlamiyorum tuhaflasıyorlar?

Bence de ,
Ben herkese iyi , saygılı ve bana davranmasını istediğim için davranıyor. Konuşmadan önce en ufak yanlış anlaşılmaya müsait bir şey kollanmamak için 10 kere düşünürüm. O kadar iyilik ve fedakarlık yaptım ki ben bile artık kendime saygımın olmadığını düşünüyordum ve değiştirdim azalttım. Ama ne yazık ki etrafımdakiler değişmedi hep alay hep küçümseme. Sonra ben sadece kendim için yaşamaya başladım ; psikolojiye , felsefeye ve sosyolojiye merak saldım en çok felsefeye. Kitaplar okudum araştırmalar yaptım ve hep daha çok farkındalık kazandım ve artık insanlardan nefret ediyorum. cehaletten ve en çok aydın insan yokluğundan. Eve geliyorum sen imansız mısın ne yapacaksın kâfir mısın bırak kitapları kuran oku diyerek kitaplarımı yırttılar dışarı çıkıyorum kendini seküler zanneden ve 80 kelime ile konuşan varlıklar var. Kimsem yok , artık gerçekten çoğu insanın hayvandan aşağılık olduğuna eminim. Ne yapacağım yaşam acı veriyor nereye baksam aklıma kitaplardan bir olay ya da bir felsefi görüş geliyor ve başım hep ağrıyor artık. Ne uyuyabiliyorum ne yaşamaya merakım kalmadı.