Tutulduk bir motorcuya yolumuz yol değil biliyoruz ama vazgeçmiyoruzda?

Bi cafede garsonluk yapıyorum bir çocuk geliyodu sürekli bakışıyoduk falan ama hani ilk kez böyle birsey yaşadım bir insanın bakışları gözleri bu kadar büyüleyici bir etki bırakmamalıydı inanmazdım önceden böyle şeylere saçma bulurdum neyse o masada bunun bi arki daha vardı oda benden hoslaniyomus ama haberim yok tabi arkadaşı araciligiyla instami istiyo bende benim hoşlandığım çocuk istiyo sanıyorum ama genede vermiyorum zaten sonrasında çocuk gelip instagramimi aliyo biz konuşuyoruz hersey çok güzel mükemmel sürekli cafeye gelip oturuyor hani hep beraberiz sonradan bazı şahıslar araya girdi birseyler oldu çocuk akşamında bana ailem kapalı kız istiyo bahanesini öne sürerek benden ayrıldı ertesi günüde onun ortamında abi olarak gördüğüm biri çıkıp geldi ve bana dediki o sana göre biri değildi iletişimi kesmeniz daha iyi oldu daha iyilerine layıksın falan dedi o günden beri o çocuk cafeye gelip hiç oturmadı ama hep cafenin önünde motorunu park edip orada beni izledi sürekli yapti bunu geliyo cafenin ordan dolaniyo sanki başka yer yokmuş gibi sürekli bana bakiyo beni böyle böyle umutlandiriyo tam unutucam diyorum onu görüyorum napmaya calisiyo bu çocuk pişman olur mu acaba
Tutulduk bir motorcuya yolumuz yol değil biliyoruz ama vazgeçmiyoruzda?
Cevapla