Neden hayattayım?

Acı çekmeyeceğimi bilsem bu hayatta 1 saniye durmam

Keşke sorun o olsa garip şizofreniklik derecesinde algısal bozukluk depresyon takıntı gibi bir durum yaşıyorum ve varolduğumdan beri 1 gün bile olsa normal hissettiğimi düşünmüyorum tek emin olduğum konuda bu zaten

Zaten ilaçta kullandım yüze yakın iyileşmek için yöntem denedim iyi değilim bu kimsenin umrunda değil ben allahın bile umrunda olduğumu düşünmüyorum zaten ortada vicdanlı merhametli bir yaratıcı olsa yıllardı maneviyata harcadığım emeği görür 1 günde olsa iyi hissetmeme imkan verirdi iyi değilim sadece uyumak istiyorum

Çıkarmak demeyelimde zaten kimsem yok tekim ebeveynlerim zaten sanki evde yokmuşum gibi hissettiriyor herşeyi geçtim ben artık tükendim psikoloğa gitsemde düzenli ilaç kullansamda iyileşeceğimi sanmıyorum manevi iyileşme yöntemini bile kullandım 12 sene boyunca namaz, kuranı baştan sona okuma yani sadece bununlada sınırlı kalmadım yogada meditasyon da yaptım 5 senelik yüzme geçmisimde var kendi paramıda kazandım ama 2 gün önce işi bıraktım artık tamamen hayattan kopmuş gibiyim ağlama krizide geçirdim *nthar bile ettim ama anne babam denilecek o insanların gram umrunda olmadı ne yapacağım bilmiyorum şu an dinlere bile inancım kalmadı 23 yaşına kadar inanan ve ibadet eden biri olarak artık uçurumun kenarındayım kimsesizim ve bu kimsenin umrunda değil sadece intihar isteği ile savaşıyorum

Sorma amca benim gibi olma ben normal olsam zaten bu kadar depresif takıntı ve garip tanımlayamadıgım hislere sahip olmam

Benim gibi kötü hisseden insanlar var mı diye düşünüyorumda olması bile çok kötü bir durum keşke yarın sabaha uyanamasam tüm duygularım yokolmuş gibi mutluluğuda hissetmiyorum karnımın acıktığını, hazzı, yaşama hissini hissetmiyorum ama kimseyi bu duruma inandıramıyorum hiçbir doktor inanmıyor imkan vermiyor ama galiba ölüm vaktim geldi belkide o yüzden bu kadar aşırı kötü hissediyorum