Sevginin açıkça ifade edilmemiş olduğu evlerde büyümek can yakmıyor mu?

Bir başkası için yaşamak düşüncesi insanların %95'inde yoktur. Menfaatçi bir türüz. Yaşlanınca bana bakar diye çocuk yapan da var, on tane çocuk yapıp işe veren de var... Onu bir güç parçası olarak görmek çoğu anne babanın doğasında var. Mesela dinen buna hakları var. Bir başkası dediğimiz sonuçta kendi canı kanı diye düşünebilirsin ama öyle değil. Hayatını bir başkasına adamak ve bundan sıfır kazanç sağlamak insanın doğasına aykırı. Zamanla karşılıklı ortaklıklar bulunuyor. Ticaret anlaşması gibi. Onlar sana bakar sen onlara, birlikte daha güçlü oluruz falan. Büyülü yalanlarla bu daha inandırıcı ve tatminkâr hale gelir. Ama temelde herkes yalnız ve kendi hayatına bakar.

Annelerin durumu farklı. Onlar gerçekten seviyor. Bir annenin en büyük korkusu çocuğunun ölmesiymiş. Bu olmasa zaten insanlık devam edemez. Merhamet diye bir şey var. Robot değiliz o kadar da :D Çocuk yapmasın meselesi çok insanların elinde olan bir şey değil. Erkek için fark eden bir durum yok genelde, çocuğu isteyen taraf büyük oranda kadın oluyor. Bünye istiyor bir yerden sonra.

Ben kendi tecrübelerimden yola çıkıyorum tabi farklılıklar olabilir :D