Çözemedim kimyanı, Ruhumu dönüştür simyan ile... Eksikliklerimi bulup tart, mizan ile.. Hayallerimdeki umuda bir suikast eyle..
Gölgelerde beklersin ilk fırsatı, Fikirlerim , burada tutuklu bir kısraktı, Senki farklı bedenlerde, benden ıraktın, Hastalıklıydın utanmazdın bir bırakmadın.
Ben ilk aşkı, sevgiliyi divan şiirlerinde gördüm. O kadar derin anlamları küçük halimle anlayamasam bile kalbim ve ruhum hissedebiliyordu. Birisini gerçekten sevdiğinde ona olan aşkın ruhunla bütünleşiyor sanki. Ondan karşılık beklemiyorsun, onu kesinlikle incitmiyorsun ve en önemlisi o sevmiyor diye sevmeyi bırakmıyorsun. Ruhun yanında beden nedir ki etten kemikten olan, fani, geçici bir şey. Ruh ölümsüzdür ve evet beden ölmeye başladığında bile sever🖤
2
7 Yorumla
Soran
1 yıl
Ruhun ölümsüz olmasına kimse değinmemişti ve buna değinen birisi olması beni gülümsetti. Elinize sağlık
Öyle anlayıp cevap vermeniz önemli zaten. Esasında çoğu zaman gördüğümüz hayatın dışını , hayal edemiyoruz ve bilmediğimiz bir aleme geçiş evresinde sevginin bitmesi beni korkutuyordu. Nefret bitsindi, korkular hakeza. Bunlar bedene ve kalbe işlenmiş ise geçişten sonra duygusuz yaşamak biraz garip olurdu.
Sevginin biteceğine inanmıyorum her ne kadar böylesine yüce bir duyguyu biz insanoğlu, ayaklar altına almış olsak da. Çünkü kainatın yaratılış gayesidir aşk. Duygulardan bahsederken akıl ve kalbi ele alıyoruz. Ruhu hiç katmıyoruz. Oysaki bedene can veren şeydir ruh. Duyguların ve temel duygu olan aşkın işlendiği ilk yer burası olmalı...
Parmak kesildiğinde iyileşmeden önce kan akar, çünkü bir şekilde kesilen yer mikrobu atmak zorundadır. Birini sevdiğinde bedenine, ruhuna buyur ettiğinde kan akmak zorundadır aksi halde nasıl kabul edesin? Ruh birini ya da beden birini severken iyi kötü bir kan akar çünkü sevgi ve acı duyguları paraleldir. Ruhta kan akar çünkü sevdiğinin aşinalığından evvel onu nasıl bir savaşa sürükleyeceğini bilir, bedenden kan akar çünkü hiçbir savaş kansız olmaz ve insan en çok sevdikleriyle çatışır. Birini koşulsuz şartsız kabul etmek sevgi değildir, ideasıdır. En kötüsü de kazanacağınızı düşünürsünüz oysaki sizinle savaşmayan birini yenemezsiniz:) ( resim çok güzel linki var mı?) ( şiirde fazla kafiye var, şiir sadece kafiyeden ibaret değil. Sonlar birbiriyle uyumlu olsun diye kelimelerin özgürlüğünü sınırlandırmışsınız, kelimeleri kendinizden önce kalemin insafına bırakırsanız bir düşünce gütmeden daha yaratıcı şeyler ortaya çıkacaktır bu şiir iyi değil:)
Ben yazarken başta ya da sonda kullanıyorum kafiye . Serbest yazımla yazdıklarım çok azdır. yok mu var tabiki 1,2 tane ama onlarıda cok beğenerek yazdım antolojide listeliyirum genelde yazdıklarımı.
Hayır normalde yaptığım bir şey değil, bende yazıyorum yani her türde çalışıyorum bir an okuyunca söyleyeyim dedim kelimeler de insanlar gibi fazla başı boş bırakınca ipi kayıyor tutsak edince kaçıyor ( teşekküre değmez:)
Ne güzel, yazarken kendimi kaybediyorum tavsiyede olmuş gibi oldu🤦 yok pek eleştiri taraftarı değilim bu yüzden rahatsız oldum ve açıkladım ama tabii yazı konusunda bir yardımım dokunursa çekinmenizi istemem.
Artı yazdığınız şeyleri sevmemeye çalışın, sevdikçe kusuru artıyor çünkü gözünüzde değerli zaten ama kusur bula bula yazardanız mükkemellik çizgisine erişir.
Sürekli yazan birisi değilim , bazen ilham gelir yazarım zorladığım zamanlar olmuştur elbette. o zamanda istediğim gibi olmuyor. Serbest stil için yazmayı daha cok deneyeceğim. Bende kelimeleri özgür bırakmak istiyorum. Bakalım hayat neler gösterecek.
Mümkün çünkü sevda kandan değil kalpten çıkar. Kalpse mide gibi fiziksel bir organdan ziyade hayatsal bir kaynaktır. Sevginin, umudun, inancın ve merhametin gizlendiği en değerli hazine.
1
3 Yorumla
Soran
1 yıl
Çok garip yani bizler fiziksel formumuzda. beynimiz ile severiz ve bunu kalpten hissederiz. Bunlar çürüdüğünde ne olacaktı bu soru beni hem korkutuyor hemde başka cevaplar bulmaya itiyordu
Ancak sevgisinde sahici olanlar sevmeye devam edebilir. O da ruhların birbirine olan aşinalığından ötürü. Bize ait değil ki bu bedenler ölümüne üzülelim
Ruh kan kaybedemez, çünkü içinde kan mevcut değil.
Sevmeye gelince ruhun da sevebilme fobksiyonu yok, hatta kalbin de yok. Sevme eylemini yapan da yine beynimiz 🤯
Eğer hafıza kaybında yani unuttuğumuz kişileri sevmeye devam edebilseydik kalp veya ruh seviyor diyebilirdik ama maalesef ölü balık gibi bakılıyor, tanınmadan.
Vüct kan kaybederken sevmeye devam edebilir. Beyin ölene kadar birisini sevebilir.
1
5 Yorumla
Soran
1 yıl
sevme işleminin beyinde gerçekleştiğini bilirim burada okuduk bunu : ) hafıza ile ilgili kısımda biraz : ) sedim.
Zaten simya kimyanın 1800 yılından önceki adıdır 🙏
Simya olmasa kimya, bilim olmazdı.
Psi zaten kanıtlamaya gerek yok çünkü var😂
Mesela newton ünlü simyacılardandır🙏
Simya kimyanın daha az teknolojili hali diyebiliriz ilk zamanlar teknoloji olmadığı için insanlar daha amatör takılıyordu. Ama sonuç olarak simya kimyanın çocuk halidir🙏 kimya büyümüştür ve günümüzdeki halini almıştır.
İnsanlığın aslında anlamadığı ve beceremediği şeylerden biri sevgi ve aşk. Sadece zannediyoruz. Her şey egoyla bağlantılı çünkü. Diğer türlüsünü kimse deneyimlemedi. Sevebilmeyi öğrenmek için geldik bu dünyaya.