Ya ruh ölür, beden yaşarsa?

Ruhunu bir sebeple kendi elleriyle toprağa vermiş insanların dünyasındayız. Bir parça onlardanız. Hatta bazen bin parçayız. Çoktan ölmüş bedeni yürütmeye çalışıyoruz "yaşamak zorunluluğu" içinde.
Ruh, yavaş yavaş eksiliyor, ölüyor, her gün bir parçasını toprağa, çoktan kazılmış mezara gömüyoruz.
Yürüyen cesetleriz, sadece farkında değiliz.
Yaşıyor muyuz? Evet.
Yaşıyor muyuz? Hayır.

Bir yaşamak vardır bir de "yaşamak" vardır.

Bu ikisi aynı kelime fakat farklı anlamlar taşır.

Kalp bedeni ayakta tutandır, beden ise ruhu.

Ruhsuz olan insan yaşayan bir ölüdür.

En basitinden bir insan ve bir robotu ayrı kılan, insanın bir ruha sahip olmasıdır.

Ruhsuz bir insan "yaşamaya" devam edebilir, fakat yaşamaya devam edemez.

Bu büyük bir fark.