Ruhunu kaybetmiş hatta defnetmiş bir beden yaşamaya devam edebilir mi? Ruhu olmak bütün bunları sağlayamaz insana. Doğruysa bu yargı ruhsuz olmayı da denesem ölür müyüm sahiden?
Ruhun gerçek olup olmadığı bir muamma ama bilinç ile ruh birbiri ile örtüşen şeyler. Bilinç ölürse beden de yok olur çünkü bilinç hücresel düzeyde aktarılır. Eğer çocuk yapılarak aktarılırsa evrimsel süreç sekteye uğramamış olur. Ölüp de başka canlı formuna dönüşürse evrimsel süreç çok gerilerden tekrar başlar. Hücresel hafıza var. Bu sebeple ailemizin yeteneklerine sahip bir şekilde doğup o yetenekleri ileriye taşırız. Dolayısıyla her canlıda temel düzeyde bilinç vardır diyebiliriz ve bunu ruh olarak betimlersek o ruh da taşınmaya devam eder demek çok yanlış olmaz. Ben biraz bilimsel açıdan yaklaştım ama edebi açıdan da yaklaşsak çok felsefik bi' yere çıkacaktır konu :))
Ruhunu bir sebeple kendi elleriyle toprağa vermiş insanların dünyasındayız. Bir parça onlardanız. Hatta bazen bin parçayız. Çoktan ölmüş bedeni yürütmeye çalışıyoruz "yaşamak zorunluluğu" içinde. Ruh, yavaş yavaş eksiliyor, ölüyor, her gün bir parçasını toprağa, çoktan kazılmış mezara gömüyoruz. Yürüyen cesetleriz, sadece farkında değiliz. Yaşıyor muyuz? Evet. Yaşıyor muyuz? Hayır.