Arkadaşlarla görüşmek istememek?

Biliyorum ama okuduğum bölümden pişmanım çok psikolojim bozuldu, işi düşününce ağlamaya başlıyorum çünkü çok zorladı beni. Stresten midem hastalandı. İç mimarlık mezunuyum bu arada. İşi düşününce gerçekten bayılasım geliyor. Bende istiyorum para kazanayım yeni insanlar tanıyayım ama zaten işe alanda yok. Herkes o kadar kalifiyeli eleman arıyor ki, yeni mezunun yüzüne bakan yok.

Doğru diyorsun ama işte bazen bütün hayat enerjim gitmiş gibi hissediyorum. Sağol tavsiyelerin için 🙏

İç mimarlık mezunuyum. Sen ne okuyorsun? Pişmansan hiç düşünme değiştir. Keşke değiştirseydim diye düşünüyorum.

Ha anladım. Kesinlikle öyle ya. Ben her zaman kibar ve yardımcı olmuşumdur her zaman. Ama maalesef günümüzde bu kerizlik olarak algılanıyor. Ama en azından benim içim rahat. İsteyen kerizlik desin, yardım isteseler yine ederim çünkü ben de oralardan geçtim neler yaşadım. Aşırı empati yapıyorum ben, insanlarda da eksik olan bu işte empati. En azından akıllarda gıcık biri olarak kalacağıma iyi biri olarak kalabilirim. Ama işte insan üzülüyor. Ne soran ne arayan. Hep karşı taraf mı yapacak diye de insanın aklına geliyor aslında ama ne bileyim zamanında konuşan hep bendim şimdi onlar susuyor. Öyle işte. Nerde şu dizilerdeki filmlerdeki arkadaşlıklar...