Bu Psikoloji Nasıl Atlatılır?

Kanserden vefat eden abimin tedavi gördüğü şehire sağlıkçı olarak atandım ve onkoloji hastanesinde çalışıyorum. Yani hastaların tamamı kanser ve ben sürekli hasta görüyorum aklıma hem abim geliyor. Hastaların refakatçilerine bakıyorum çoğu perişan halde, şehir dışından gelmişler bir çoğu. Onlara baktıkça annemler ve diğer abimler de vefat eden abimin yanında refakatçi iken bu zorluklar ile karşılaşmışlardur diyorum. Hastaların ilaçlarını hazırlarken, acaba abim de bu ilaçları mı kullandı gibisinden düşüncelere dalıyorum. Her yönüyle ve her anıyla beni çok acıtıyor. Sosyal ortamım yok, yalnız yaşıyorum bunları paylaşacak bir aile ferdi de yanımda olmadığı için eve geldiğimde yalnız kalıp tüm gün hastanede gördüklerim beni uzun düşüncelere götürüyor, eve gelip bir yemek yapayım dediğimde tam yemek yapacakken kendi kendime abin bu şehirde kanser tedavisi gördü aylarca doğru düzgün bir şey yiyemedi hastalıktan dolayı ve sen ne kadar rahat bir şekilde mideni düşünüyorsun diyip kendimi suçluyorum. 2 yıldır bu şehirdeyim daha önce onkoloji hastanesinde değildim farklı bir hastanedeydim ama kanser hastaları yoktu, abim yine aklıma düşerdi ama bu kadar sık olmazdı, Onkolojide çalıştığımdan beri ciddi manada sarsıldım. Psikiyatriye falan da gidemem. Nasıl atlayacağımı da bilmiyorum.