Bu şey sonradan olma falan değil. Kendimi bildim bileli cinsiyetimden memnun değilim. Sanırım doğuştan. Daha çok küçükken bile sürekli kendi kendime "Keşke erkek olsaydım." dediğimi hatırlıyorum. Kız çocuğu gibi değildim. Arabaları oyuncak bebeklere tercih ederdim. Hep erkeklerle erkek oyunları oynardım. Kız oyunları ve oyuncakları hiç ilgimi çekmezdi. Çizgi dizilerde de durum aynıydı. Yinede küçükken cinsiyetimi pek dert etmezdim. Ta ki ergenliğe girene kadar. Ergenliğe girdim ve tabii vücudum şekillenmeye başladı. Vücudumdan nefret etmeye başladım. Vücudumdan nefret etmeye başlayınca özgüvenim düştü ve içime kapanıp asosyalleştim, yalnızlaştım. Göğüslerimi saklamak için kambur durdum ve şu an duruş bozukluğum var. Yanına da devamlı sırt, boyun, omuz ağrısı hediye.
Kendimi erkek olarak tanımlıyorum. 2 sene önce dolmuşta bir teyze bana "Oğlum" diye seslenmişti. O zamanlar saçım uzun olmasına rağmen. O gün ne kadar mutlu olduğumu anlatamam. Hâlâ daha aklıma geldikçe gülümser dururum.
Bir kız olarak doğduğum için kadın olmaya zorlanıyorum. Özellikle annem. Sürekli baskı yapıyor ve sık sık tartışıyoruz. Beni yaşıtım olan diğer kızlarla kıyaslayıp duruyor. Cinsiyetimden memnun olmadığımı henüz anneme söylemedim. O benim elbise, etek vesaire giymemi, süslenmemi, bakımlı olmamı ve makyaj yapmamı istiyor. Kısacası kız gibi olmamı istiyor. Ama bunların hiçbiri benlik şeyler değil. Elbise ve eteklerin içinde kendimi asla rahat hissedemedim. Makyaj yapmayı hiç sevemedim ve kendime hiç yakıştıramadım. Ya çok bir şey istemiyorum, gerçekten. Sadece kısa bir saç ve feminen olmayan kıyafetler. Ve sonunda çok daha mutlu hissedeceğim. Ama annem buna çok karşı. O erkek çocuklarından nefret eder. Zamanında erkek bir çocuğu olmaması için çok dua etmiş. Hep bir kızı olsun istemiş. Bu yüzden çok daha fazla baskı yapıyor. Bir keresinde bana "İzin ver ben seni baştan yaratayım, psikolojin de düzelir, daha mutlu olursun, yalnız olmazsın, sevilirsin." demişti. O kadar sinirlenmiştimki! Beni hiç olmadığım biri yapmaya çalışıyor. Ve biliyorum ki bu beni aksine daha mutsuz ve özgüvensiz yapacak. Ne yapmalıyım bilmiyorum. Annem yüzünden istediğim gibi giyinemiyorum ve bu gerçekten o kadar rahatsız ediciki. Sürekli beni değiştirmek istediğini söylüyor. Ve bana sorunluymuşum gibi davranıyor. Bilmiyorum belki de sorunluyumdur. Ama şunu biliyorum. Ben bir kız olamam. Bu çevresi tarafından kız olmaya zorlanan bir erkek ya da kız bedenine hapsolmuş bir erkek ruhu gibi hissettiriyor.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer