Ailesinden hiç sevgi görmeyenlerler mi genelde arkadaşım olsun diye çok uğraşır çocukken?

Dersler umrumda değildi tek düşünduğum arkadaşlarım olsun sevileyim.
Babasız büyümenin beni etkilediğini düşünmezdim hiç, tanımadığım birinin sevdiginin ne eksikliği olacak ki derdim. Belki olmazdi da eğer annem güçlü olabilseydi...
Annemin psikolojisi çökmüş durumdaydı. Yeni fark ediyorum ki pek bi ilgi görmemişim bende sınıf arkadaşlarımda aramısım o ilgiyi ama arkadaş istedikçe sahteleşmişim olduğum gibi sevilmeyeceğimi düşünüp (hep bazı diziler yuzunden)